şükela:  tümü | bugün
  • kanye west'in beşinci stüdyo albümü. albümün adı a good ass job'dan evrilip buralara kadar gelmiş, demek ki ilerleme var.
    kanye'nin yine iyi bir iş çıkardığına inancım tam, yine yılın iyi albümlerinden biri olacaktır. ancak son yıllarda yaptığı tuhaf çıkışları sonucu iyice sevimsizleşen imajı sebebiyle kendisini eskisi kadar sevmiyorum, bu yüzden albüme bakışım daha objektif olacak.
    albüm için düşünülen kapak şuymuş (bkz: http://bit.ly/9eetax), ancak amerika'da yasaklanmış. kanye yine olayı çarpıtarak "ne yani, nirvana albüm* kapağına çıplak bir insan fotoğrafı koyabiliyor, ama ben kolları bile olmayan ve puanlı desenli bir kuyruğa sahip bir canavarın resmini koyamıyorum, öyle mi?" demiş.
    eh be adam.
    neyse du bakalım neler olacak?
  • son zamanlarda adını narsist olaylar, amber rose, ve egosu asla patlamayacak bir balon gibi uçan tavrıyla duyduğumuz kanye west'ın sonunda müziğiyle hayatımıza arz-ı endam etmesini sağlayan albüm. gerçi satır araları yine buram buram narsizim kokuyor ama biz zaten onu böyle seviyoruz.

    öncelikle, şuraya kalıbımı basarım bu adam yakın zamanda crystal castles dinlemeye başlamış. 8 bit mi duyuyorum bana mı öyle geliyor diye gözlerim fal taşı gibi açıldı.

    neyse, 2 gündür bir fiil dinlediğim albüm kanye gibi şaşalı, iddialı, kibirli ve bir o kadar eğlenceli. şarkılar öldüresiye uzun ama öyle bir noktadan yakalıyor ki sizi hemen dönüp dürüyor kafada. beni ilk vuranlar power*, hell of a life ve üstüne blame game* oldu. akabinde all of the lights bi kafaya takıldı, lost in the world'ü duyar duymaz te allam dedim voice distortion olayı 90larda kaldı, cher falan yapardı ne bok yemeye falan diye homurdanırken sonra ritmine kapılmamanın imkansızlığını gördüm kesinlikle çok çok iyi şarkı. çok bomba bir video da yakışır bu şarkıya.
    runaway'in girişi ve sonu cidden çok irite edici. 9 dakika sürecek bir şarkı değil.
    monster ve so appalled featleriyle dikkat çekiyor ama sarmadı beni.

    yılın albümü de olur mu? olur. iddialı.
  • pitchfork'tan 10 üzerinden 10 almış bir albüm, inanılmaz bir şey.
  • pitchfork 'un 10 üzerinden 10 vermesinden sonra sabırsızlıkla beklediğim albüm, bugün yarın ingiltere'den elime ulaşacak, merakla bekliyorum...
  • kanye west'in 5. solo albümü.

    albüm gerçekten de harika açılıyor.

    açılış şarkısı olan dark fantasy, nicki minaj'ı gerçek anlamda dünyaya tanıtan roald dahl'ın cinderella şiirinin özgün yorumuyla başlıyor. dinlediğiniz şeyin gerçekten çok özel ve farklı olduğununun sinyallerini hemen veren bu şiir, gösterdiği ani değişikliklerle ve nicki minaj'ın ustalıkla kullandığı tonu ile albümün temasını büyük ölçüde belirliyor. karşımızda herkesin bildiğini sandığı, ama aslında basmakalıp fikirlerle ve varsayımlarla anlatıldığı için hiç de sanıldığı gibi olmayan bir yükseliş öyküsü ve şöhret eleştirisi var. şiirden sonra mike oldfield'ın in high places'inden adeta cımbızla çekilmiş mükemmel bir sample'la esere giriyoruz. sample'lı nakaratın ardından beat'i duyduğunuz anda kafanızı sallamaya başlıyorsunuz, şarkı sizi gerçekten o havaya sokuyor. her dokunuşuyla gerçekten kusursuz bir parça. sıklıkla kullanılan kelime oyunları ve göndermeler fazlasıyla zekice. kanye'nin egosunun nasıl kendisinden beslenerek büyüdüğünü de dinliyorsunuz, kafasını nasıl toplayacağını merak eden bir adamı da dinliyorsunuz. zaten albümün genelinde şöhret ve onun insana yaptırdıkları, kanye'nin kendisinin ve egosunun iniş/çıkışlarıyla ilgili bir tema var.

    albümün bu harika açılışına katkıda bulunan en önemli şarkılardan biri de kid cudi ve raekwon destekli gorgeous şarkısı. kullanılan gitar riff'i mükemmel, cudi nakaratta çok iyi iş çıkarıyor, raekwon gibi büyük bir rapçiyi dinliyorsunuz ve kanye west en iyi verse'lerinden birini söylüyor. hatta üçünü diyelim; zira kanye'nin her verse'ü bambaşka güzellikte, tarihi nitelikte verse'ler. şarkının en dikkat çeken sözleri ise:

    "this the real world, homie, school finished
    they done stole your dreams, you don't know who did it
    i treat the cash the way the government treats aids
    i won’t be satisfied til all my niggas get it, get it?"

    ardından albümün ilk single'ı olan power geliyor. kanye west'in "i guess every superhero needs his theme music" dediği bir şarkı. kanye west, bir rap albümünde king crimson* sample ederek farkını ortaya koyuyor. kullanılan diğer sample ise continent number 6'in afromerica isimli süper şarkısından. sözler ise kanye west'in bir lyricist olarak ne kadar geliştiğinin kanıtı gibi. kanye'nin en iyi söz yazım performanslarından birini power'da görüyoruz. enfes bir parça. ilk şarkıdan beri sürdürülen temanın muhteşem bir uzantısı.

    4. şarkı enfes bir enstrümantal interlude. hemen ardından da kendisiyle aynı adı taşıyan ve deyim yerindeyse bir yıldızlar topluluğu olan all of the lights geliyor. şarkıda west dışında rihanna, elton john, alicia keys, john legend, the dream, fergie, kid cudi, ryan leslie, charlie wilson, tony williams ve elly jackson var. kadro gerçekten çok gösterişli. şarkı kanye'yi değil, kanye üzerine temelleri atılmış ufak bir kişileştirme ile sıkıntılı bir adamı anlatıyor. bu anlatıma fergie de gayet başarılı bir katkı yapıyor. albümün en sağlam şarkılarından. şöhret hakkında şu ana kadar yapılmış en iyi işlerden biri.

    bu 5 şarkıyı arka arkaya dinlediğinizde gerçekten de albümün fazlasıyla iyi başladığını anlıyorsunuz.

    6. şarkı olan monster güzel ama kanımca ilk 5 şarkının kalibresinde olmadığı için bu güzel seriyi bozuyor.
    bana göre albümün en zayıf şarkısı, bir porno yıldızına duyulan aşkı anlatan hell of a life. nakaratıyla black sabbath'ın iron man'ine selam gönderse de ilk bakışta içerik olarak basit duruyor. ha tabii kanye tariz yapıyorsa çok ayrı bir durum ortaya çıkabilir.
    ikinci single olan ve clipse'ten pusha t'nin desteğini alan runaway; nakaratındaki ironik sözlerle, pusha t'nin üstün verse'ü ile, 9 dakikalık süresinin ilerleyen bölümlerindeki başarılı talk-box kullanımıyla ilgi çekiyor.

    so appalled oldukça iyi. swizz beatz tarafından söylenen nakaratı, -bir şekilde- ondan beklenmeyecek kadar duygulu. şarkının sonunda wu tang clan'in beyni rza'yı duymak gibi güzel bir sürpriz var. şarkıyı zaman geçtikçe daha çok seviyorsunuz ve sözler de gayet başarılı. devil in a new dress de gayet dinlenebilir bir şarkı. onda ise miami'li şişman* rapçi rick ross var. sampling bu şarkıda da mükemmel. eğer kanye west'in kariyerini başından beri takip ettiyseniz ve onun prodüktörlüğünü yaptığı başka sanatçıları da dinlediyseniz, devil in a new dress çalmaya başladığında sample'ın kanye west'e ne kadar uygun olduğunu anlayacaksınız. fakat burda ironik olan nokta şarkının prodüktörlüğünü kanye'nin yapmaması :)

    john legend'la beraber söylenen blame game müzikal anlamda tek kelimeyle muazzam. aphex twin'den avril 14th şarkısı harika kullanılmış, hatta orjinalinden çok daha güzel olmuş. böyle yumuşak, sakin ve duygulu bir prodüksiyonun üzerine john legend vokali gayet iyi gitmiş. bu denli güzel bir enstrümantalin daha yoğun içerikli bir şarkıda kullanılmasını tercih ederdim ama şarkının bu hali de hiç fena değil. kanye bu şarkıda model amber rose ile yaşadığı ayrılığın üzerinden kadın-erkek ilişkilerini anlatıyor, hem de oldukça sert bir şekilde. son iki dakikada ise chris rock'ın bir skit'i var.

    bon iver destekli lost in the world de kanye'nin bugüne kadar yaptığı en hoş parçalardan biri.

    albümün sonunda gil scott-heron kadar önemli bir figürü duyduğunuzu da belirtelim.

    hell of a life'ın zayıflığı dışında; özellikle ilk 5 şarkısıyla ve prodüksiyonuyla çok öne çıkan, kanye west'i tekrar müzik dünyasının tepesine çıkartacak bir albüm. gerçekten de muazzam.

    edit: monster hakkındaki görüşlerimi albüm çıktıktan 2-3 ay sonra değiştirdim. hayvanlar gibi güzel şarkı. nicki minaj adeta şov yapıyor. normalde hiç sevmediğim jay-z ise, ne yalan söyleyeyim, çok iyi performans göstermiş.

    edit 2: youtube'daki vevo kanalı, yaklaşık 10 gün önce kanye west'in yeni canlı performanslarını yayınladı. blame game ve dark fantasy'nin gayet başarılı canlı versiyonları var.

    edit 3: albümün çıkmasının üzerinden epey vakit geçmesine rağmen birkaç gün önce lost in the world'ün klibi yayınlandı. http://www.youtube.com/watch?v=guw6j-89ks0
  • albüm dün elime ulaştı, ve evet karşımızda 2010 yılının en iyi albümü var. albümü 2-3 kere dinleyebildim ama detaylı yorumu daha sonra yapacağım.

    kanye west'e böyle bir geri dönüş yakışırdı...
  • pitchfork olsun, mtv olsun, rolling stone olsun hepsi 2010un en iyi albümü (ya da en iyilerinden biri) demişlerdir buna. haklıdırlar da bence - 3.5 senedir amerika'da yaşıyorum, etrafımdaki arkadaşlarımın çok büyük bir çoğunluğu da rap dinliyor ama nedense ben bir türlü alışamamıştım bu türe. taa ki ekim (ya da kasım) ayında runaway'i dinleyene kadar. rap'i o güne kadar melodik olmayan, sözleri pek bir anlama gelmeyen ve çoğunlukla para/ezilmek/seks hakkında olan bir müzik türü olarak gören ben, runaway'i dinledikten sonra albümden o güne kadar çıkmış power, all of the lights gibi single'ları da dinledim ve albümün çıkacağı 22 kasım gününü iple çekmeye başladım. zaten albümün öncesindeki süreç de bir ayrı güzel - good friday altında çoğu cuma bedava indirilebilecek bir şarkı çıkardı kanye.

    albüme gelirsek, beni bu albüm hakkında en çok etkileyen üç şey var herhalde. ilki albümün bütünlük açısından bir konsept albümünü aratmaması: dark fantasy "can we get much higher?" şeklinde başlayarak mükemmel bir giriş oluşturuyor. ardından gorgeous, power, all of the lights (interlude), all of the lights ve monster'la tempo sürekli tepeye çıkıyor. ardından so appalled ile yavaşlayan albüm, adeta saykodelik olan devil in a new dress ile yavaşlayıp runaway'de yavaş kısmının climax'ine ulaşıyor adeta. hell of a life, blame game ile daha da yavaşlayan ve koyulaşan albüm şaheser lost in the world ile mükemmel bir sona ulaşıyor. o kadar güzel oturmuş ki şarkılar, 35 dakikalık bir film bile çıkmış albümden. film olsun, bütünlük olsun, adeta bir pink floyd konsept albümünü anımsatıyor albüm.

    ikincil olarak, ki ilk noktamla da alakalı, albümün lirik bütünlüğü de takdir edilesi fazlasıyla. temalar kanye west'in assholeluğu ve egoistliği ekseninde dönse de aslına bakarsak modern dünyada kaybolmuş şehirli insan teması da bu koyu fantaziyi oluşturuyor. müzikal olarak da her şarkı birbirinin üstüne çıkıyor - dark fantasy ve all of the lights fazlasıyla "grandiose" altyapılarıyla dikkat çekerken power ve monster'ın enerjisi, runaway ve lost in the world'ünse duygusal derinliği albüme birden çok boyut katıyor. bütünlüğe rağmen bir çok farklı konu da var aslında: bir porno şarkıcısına duyulan aşktan şeytana dair sözlere bir çok şey var burada.

    son olarak, albümün çoksesliliği de çok önemli bence. rihannadan beyonceye, justin vernon (bon iver)den son dönemin en bomba rapçilerinden nicki minaj'a, alicia keys'den kid cudi'ye hatta elton john'a bugünün müzik endüstrisinin en önemli isimleri bir şekilde bu albümdeler. kanye'nin bu egoistlikte bu kadar insanı bir arada nasıl bulundurduğunun cevabı ise, müzikal zekasında gizli bence.

    bu albüme taptıktan sonra kanye'nin önceki albümlerini de indirdim. gördüm ki, geçen zamanda gerçekten ciddi bir derinlik katmış müziğine. önceki albümlerde de mükemmel şarkılar var tabii ki, ama bundaki kadar kaliteli şarkı sayısı az. kanye'den de, rapten de nefret de etseniz, mutlaka en azından bir kere dinlemeniz gereken bir albüm nacizane fikrimce o yüzden. bana inanmıyorsanız, sıfırcı indielerin blogu pitchfork konuşsun: http://pitchfork.com/…autiful-dark-twisted-fantasy/
  • yarın amerika'da 3 plaklık kutu şeklinde plağı yayınlanacak olan albüm. açıkçası dayanamayıp amazon comdan sipariş ettim.

    albüm son yıllarda yayınlanmış en iyi çalışma bence , cd formatı yetmedi açıkçası...
  • kendisiyle tanistigimiz ilk gunden beri sevgilim gibi olan album.alt tarafi bir album diyeceksiniz belki,abartma diyeceksiniz ama boyle gercekten.sabah uyandigimda gune kendisiyle basliyorum,gece yatarken kendisi ile sonlandiriyorum.album calmadigi zamanlarda bile kafamin icinde runaway donuyor surekli.bence en guzel sarkilar all of the lights,so appalled ve runaway.diger sarkilar da cok cok iyi tabii,ama bunlar bence en iyileri.kanye resmen bir senfoni yapmis albumde.muzigin bu kadar zengin oldugu bir rap albumu yoktur herhalde.ayrica runaway in 34 dakikalik filmini mutlaka izleyin,kesinlikle konsepti daha anlamli kiliyor.

    kesinlikle 2010'un en iyi albumu.albumun kapanisi bile bambaska yahu.zirveye tekrar hosgeldin kanye.