şükela:  tümü | bugün
  • paco ignacio taibo ii isimli araştırmacı yazarın kaleme aldığı enfes bir che guevera biyografisi... kitabın içeriğinden derlediğim bir che guevera yazısı vardır.
  • üzerinde çok uzun bir dönem çalışıldığı belli olan, son sayfalarındaki kaynaklar kısmı da dahil edilirse, 700 sayfayı geçen kitap. kitap, che hakkında konuşulmuş, yazılmış, söylenmiş hemen her şeyi içinde barındırıyor. ben pek ''-mış, -miş'' ifadelerini sevmesem de, kitapta bunlar da var. fakat gerçek olan şu ki;alanında, her şeyiyle, komple bir kitap.

    kitap, ernesto guevara'nın doğumundan başlayıp, çocukluğuna, ilk gençlik çağlarından, seyahatlerine, fidel ile tanışmasından, aşklarına, ''che'' oluşuna, çocuklarına, bolivya günlerine ve sonrasına epey ışık tutuyor. kitap elbette che'nin hata ve yanlışlarından pek az bahsediyor. eleştirdiği yerler elbette var fakat kitabın che'ye yanladığı bir hakikat. herhalde bu araştırmacı tarihçi yazar, sıkı bir che hayranı.

    bilindiği gibi che'nin seveni de çoktur sevmeyeni de. hatta bizim gibi sağcı ülkelerde, solcuların camlardan atıldığı ülkelerde pek sevilmez. geçtiğimiz günlerde 2-3 kişi viyaklıyordu bu tarz teraneleri. fakat genelkültür olması açısından, ülkemizi bir dönem yakından ilgilendiren sağ- sol çatışmalarının derinliğine inilmesi açısından, bir figür, bir fenomen olarak che'nin hayatının bilinmesi gerektiği kanaatindeyim.

    şahsi olarak sağ veya sol görüşte değilim. hiçbir zaman olmadım. bu yaşa gelene kadar çok kız arkadaşım oldu ve bunlardan birisi çok ama çok sıkı solcuydu. en yakın arkadaşlarımdan birisi, aşırı derecede sağcıdır. yani, bunların içinde bile hiçbir zaman bir tarafa temayül etmedim. o nedenle, benim olaylara bakış açım çok farklıdır. che hakkındaki öznel yargılarım da bu değer yargılarımla şekillendirdiğim şeyler olacaktır. che, hata ve yanlışları tartışılmakla beraber, bir zulme başkaldırdığı, mevcut iktidarın halkı ezen, sömüren, kafasına balyoz indiren tutumuna karşı durabildiği için, zulmü engellemek adına bir işe kalkışabildiği için saygı duyanlardanım. çünkü zulmü dile getirmekten aciz olanlar var, zulmün farkında bile olmayanlar var, zulmü görüp, zulümden beslenenler var, bunlar hakikat. fakat adamın bu sömürü düzenine başkaldırması takdire şayan.

    ilerleyen yıllarda bakan olduğunda bile sefalet içinde, devletin halka verdiği yardımlar kadar yardım alarak hayatını idame ettirmiş birinden söz ediyoruz. che demişken de, kendisini pek seven yaşar nuri öztürk'e de rahmet diliyorum bir kez daha.

    son olarak; che'nin, arjantin'de bir takımda, indepentente veya rosario central'di galiba, antrenör olarak çalıştığını öğrendim kitaptan. benim için hoş bir bilgi oldu açıkçası. takıma 2-3 ay kadar savunma çalıştırmış arkadaşıyla. hoş.