şükela:  tümü | bugün
  • içim öylesi tuhaf ve yoğun bir boşluk halindeyim ki. çektiğim bir acım var. ağlıyorum mesela ama öylesi damlalar düşüyor ki hevesle giydiğim elbiseme, çıkamıyorum göz yaşı yağmurundan. bir derdim mi var aslında yok diyemiyorum neyim var onu da bilmiyorum. bir garip hal ki bu zihnimin bulantıları adeta okyanusun köpürmesi gibi. kaç organımı tükettim bu köpürmede hesaplayamadım. ya da kaç kez boğuldum hesabını tutamadım.
    kurşunlara geleceğimi bilsem, bir arka mahallem olsa mesela, oraya giderdim şu anda. insandışılık kusuyorum. köpüren içim kusuyor bir dışkıyı çıkartır gibi.
    ben beni insanlar yordu demek istemezdim ama beni insanlar çok yordu.
    hiç mi mutlu olmayacağız? sanmıyorum.