şükela:  tümü | bugün
  • efendim yaklaşık 3 aydır adeta bir hayvanat bahçesine dönüşmeye başlayan çalışmakta olduğum ofis hakkındaki hissiyatımdır.

    biri kükreye kükreye gerinir, öteki hipopotam gibi boğazını temizler. yakında bende mutasyon geçirmeden buradan kaçmanın yolunu bulmalı.
  • bulutsuzluk özlemi'nin gülsüm adlı parçasını hatırlatan his.

    şöyle bir şey kendileri.

    --- spoiler ---

    gülsüm gitmez olmus
    gözyası mendili elinde,
    süklüm püklüm çıkacağı
    bitmeyen ask filmine.

    balıkçı durmus cosmus,
    denize de çıkmıs, yorulmus.
    içmis amma kanamaz olmus
    marmara sarabına zam olunca.

    gündüz yarısı kovboyu,
    iyi bilir onu beyoğlu.
    kıçı dar genis omuzlu,
    kıkırdıyor küçük kızlar ardından.

    sonra sorarım kendi kendime,
    ya ben ne yapıyorum,
    ya ben ne yapıyorum,
    ya ben ne yapıyorum,
    ya ben ne yapıyorum böyle,
    ya ben ne yapıyorum böyle?

    sevdiğimi evermisler,
    mapusa da düsmüs emmoğlu.
    bayat açma yemistim çayla,
    o gün yine gözlerimi dört açtım.
    bir de baktım otlar bitmis,
    pek yakında gelip biçeceklerdir.
    sözünü söylediğim yer
    maçka'nın açıkhava tiyatrosuydu.
    kalabalıkta ben bir basıma
    kimseye bir sey diyemezdim.
    yetinemedim o gördüğümle,
    yeniden dolanıp tasalandım.

    bir de sen sor kendi kendine,
    ya sen ne yapıyosun,
    ya sen ne yapıyosun,
    ya sen ne yapıyosun,
    ya sen ne yapıyosun böyle,
    ya sen ne yapıyosun böyle?

    hepimiz soralım birbirimize,
    ya biz ne yapıyoruz,
    ya biz ne yapıyoruz,
    ya biz ne yapıyoruz,
    ya biz ne yapıyoruz böyle,
    ya biz ne yapıyoruz böyle?
    --- spoiler ---

    burada

    edit: link ölmüş, değiştirdim.
  • hayalleri ile yapmak zorunda oldukları arasında uçurum olan insanın hayatını optimize etmeye çalışırken sorduğu soru. oysa ki ne hayallerle okumuştuk biz o okulları. mezun olduktan sonra öyle piç bir rüzgar çıktı ki nereye savrulduğumu anlayamadan bir bakmışım gençliğim geçmiş.
  • yıllarca büyük şeyler düşünüp şimdi küçük şeyler yapmak zorunda olmanın sonucudur.ne yapıyorum ben burada dersin yarın sabah uyanıp koşa koşa tekrar aynı yere gelirsin bazen.
  • (bkz: aha geldi)
  • özellikle sabah toplantılarında dünyayı kurtardığını sanan insanlarla birlikteyken bastırır bu.
  • metallica, efsanevi ride the lightning şarkısında idamdan evvel hissedilenin tam da bu olduğunu söylemiştir.
    "my fingers grip with fear,
    what am i doing here?"
    (bkz: ride the lightning)
  • son 6 aydır sabah işe gidip masaya oturduğumda hissettiğim tek şey.
  • insanın kendisini hunharca sorguladığı durum. mantıki bir izahat yapılabiliyorsa ne mutlu, diğer alternatifler en kibar tabir ile üzer. askerde kahraman olmayı beklerken patates soymak, yer paspaslamak gibi durumlarda sıkça aklıma gelirdi.