şükela:  tümü | bugün
  • guclu bir oyunculuga sahip olmasina ragmen bunu hic bi zaman sergileyecek oyunlar oynamamish bayat esprilerinin hala komik oldugunu dusunen tiyatrocu.
  • karakter seti bozuk komedyen. yanlış code page yüklü, karakterleri anlaşılamıyor
  • hangi oyunundaydi simdi hatirlayamadim ne yazik ki ve fakat asagidaki diyalog ile koltuktan düstügümü hatirliyorum.
    -boncuuukkk
    nejat uygur.- ne var lan kancık oolu kancık
    - hahahah. afferim sen kaptın bu işi daha iyisini de yapabilir misin bunun
    nejat uygur- tabiki daha iyisini de yaparım. bak çaar şimdi sen beni yine. boncuuk de.
    - boncuuukk
    nejat uygur- ne var lan orspu çocuuu.
  • charlie chaplin den etkilenmis tiyatro oyuncusu...
  • $u turkiye tarihinde $ohretine ve sayginligina en $a$irdigim ki$i. tiyatrocu, sanatci demeye dilim varmiyor. nasil olur? insan habire kufur ederek ve klasik, tekduze belden a$agi edebiyati ile bu kadar cok oyunda nasil oynar, nasil alki$lanir, nasil usta diye hitap edilir. aklim almaz yillar yili. oyun gucu yok, oyunlarinda bir pirilti bir zeka yok, tip yok, hicbir$ey yok. ama $an $ohret var...
  • seyircilerini asaplarını bozmak suretiyle güldüren ve bunu da hakkıyla yapan bir sahne insanı (bkz: zorla güldürmek)
  • aslen kilislidir
  • cibali karakolu ile tanışıp sevdiğim, artık epeyce yaşlanmış tiyatrocu; necdet mahfi ayral'ın rekoruna göz dikmiş gibi görünüyor ama zor işi... aklıma ümit yaşar oğuzcan gelir bir de; daha dikkatli, seçici işler yapsa çok daha iyi olabilir aslında... ölümü ile ilgili sorulara verdiği cevaplardan bir kısmı: (ilk önce şiiri okur)

    biliyorum bana değil gelen bu kalabalık
    kapılardan taşan kalabalık
    gelen meşhurları görmek için
    bak o da burda, aa! o da şurda deyip
    beni musalla taşında unutanları görüyorum
    ve duyuyorum, imamın 'nasıl bilirdiniz?'
    diye sormasını
    bir kişinin bile benim için korkudan kötü
    diyemediğini duyuyorum
    ve 'ben dayanamam' deyip mezarlığa
    gelmeyenleri de görüyorum
    şaşkınlığım yağıyor toprağın altından
    gökyüzüne
    ilk defa içten ağlıyorum işte o an
    ve sonra aklıma geliyor, özlüyorum
    komik elbisemi, yırtık pabuçlarımı...
    ve sonra bir üzüntü başlıyor içimde
    ve vefasızlığıma kızıyorum; çünkü
    seyircilerime haber vermeden gidişime
    kızıyorum
    ve sonra her kul gibi sevabımla
    günahımla allah'ıma sığınıyorum

    oraya gelenler gerçek yüzlerini göstermiyorlar. cenazeye bir kokteyle gider gibi gidiyorlar. tek farkı suratlarına takındıkları maske. bence cenazeden cenazeye bütün sanatçılar hayatlarının en güzel dramını oynarlar. herkes dram maskesi takıyor. ama öleni, cenazeyi orada unutuyorlar.orada zaten yalnızlığın ve gerçek dostun sevgisine sığınıyorsunuz.
  • kusadası'nda yazlığı oldugundan, kendisini her yaz çocukları ve torunlarıyla gördüğümüz sevimli dede.
  • palyaço adlı bir şiiri olan tiyatrocu