şükela:  tümü | bugün
  • edip canseverin bir siir dortlemesi.. birincisi soyle;

    " siir icin: yilgi, sessizlik, yavaslatilmis uyum

    aci icin: bir kandil, bir tutun kesesi, bir iskemle kirik- cocuklar kapi onlerinde otursunlar, oynasinlar yada-

    dus icin: kendini denizde sanan o bunak kaptan- gerekli cok-

    sarki icin: kalmadi ustumde tek dize- ama- o dizelerin sesi var,
    ilk agizdan ciktiklari gunku gibi, pespembe renkleriyle-

    zaman icin: yer degistiren golge- yeterli-

    mevsimler icin: portakal, bogurtlen, aycicegi

    ask icin: unutkanlik ya da
    dikkatle kullanilan ve degistirilebilen bir kac ani

    ofke icin: marks, lenin, vb.

    okumak icin: dostoyevski, marquez, sait faik- baskaca kim olabilir dusunmeli-

    siirse, elbet
    akdeniz sairleri.

    keser, civi, kerpeten
    canak comlek
    gerekli hepsi
    bir kayik kiyida
    aksam serinligi, urperti
    ve sazliklarin orada
    orada sazliklarin
    bir sabah erken
    gunes dogmadan daha
    birden bire ikimiz
    kotuler gibi bir siiri
    arar gibi kendimizde belli belirsiz."
  • şiirin ikinci bölümü de şöyledir:

    “sahi
    neler almalıyım yanıma
    bir kapı açıldığında hemen
    söylenen ilk sözler gibi
    önceden pek düşünülmemiş
    -düşlerde yaşayan belki- birkaç eşya.

    demin yanımdan
    ufacık bir kertenkele geçti
    ve yitti birdenbire
    gözlerimdeki kırmızı taşlar arasında

    çocuğum kopar o gülü
    geri ver ona sonra
    güle
    geri ver, geri ver!

    ah düşsel yolculuk
    bir sürü yolculuktan kalma.

    güle sor sen en iyisi
    dilini kanatmadan.”*
  • dörtlemenin ücüncü siiriyse söyledir;

    gittigim yere hepsi
    doluyo yavas yavas nasilsa
    iste
    kendini göge benzetmeye calisan
    poz vermis göle bakarak
    animsiyorum seni. derken
    buluyorum da.

    sinirsiz bir uykusuzluktur böyle
    her yolculugum benim
    kosusan geyiklerle dopdolu
    ve ucan baliklarla.

    ögrendim bu uykusuzlugu da sonunda
    kim olacak, sen
    tasirdin sinirsiz bakislarini
    burda, sabahin beyaz acisinda.

    edip cansever
  • dörtlemenin dördüncü şiiriyse şöyledir:

    bir gün seninle ve sevişmeden
    sevdaya baktık ikimiz
    yıllarca, günlerce, kısa bir süre
    yalnızca ona, sevdaya.

    yanımda taşıdım her yolculukta bunu
    taşlarla kanattım, suyunla yıkadım sonra
    yeni ısırılmış bir elmaydın da suyunla
    bazan de yemyeşil yaptım, gözlerin oldu kuşkusuz
    en yeşil yapraklarla ova ova.

    yolculuk!
    günler içindeyim ben
    bir günün tam ortasında.

    edip cansever
    -şairin seyir defteri-