şükela:  tümü | bugün
  • güne çok farklı hislerle uyandım.
    sanki çok eski zamanlara ait belirsiz bir zaman diliminde bilinmeyen bir mekânda unuttuğum tatlı ve sakin bir his karşıladı beni. sanki bir şeyler yaşamışım ve bu yaşantıya ait bayıltıcı güzellikteki hisleri unutmuşum gibi… biri gelip bunları çalmış ve bilincimden çıkarıp atmış ama ‘eternal sunshine of the spotless mind-silbaştan’ filminde olduğu gibi bir şekilde gün yüzüne çıkıyorlar.
    hani daha önce hiç görmemişsiniz ama hep oradaymışsınız gibi. varla yok arasında, sanki elin ayağı yok ama oradasın, dilinin ucunda mırıldandığın ama asla hatırlayamadığın şarkı gibi ya da kelimelerin olmadığı ve sözsüzlüğün dinlendiği bir yer gibi.

    neresi ki bura, yok mu bu hislere gidebileceğimiz bir açık adres, yerleri yurtları nere ola ki, gidebilir miyim bir gün o diyara..