şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: teşbib)

    soylu, soyu temiz manasına gelir. terim olarak divan edebiyatı nazım şekillerinden olan kasidelerin, baş kısmında, methiye'den önce yer alan bölüme denir. daha kısa ifade ile nesib'ler kasidelerin mukaddimesi, yani giriş kısmıdır.

    şair bu bölümde aşkını anlatır ve sevgili tasvirleri yapar. şair eğer bu giriş kısmında bir manzarayı veya mevsimi tasvir ediyorsa, o zaman bu bölüme teşbib adı verilir. sevgili tasviri yapılıyorsa nesib ismini alır.
  • neseb kökünden gelen soylu anlamında arapça sıfat.