şükela:  tümü | bugün
  • gercek kahramanlardan biri. bu memleket kolay kurulmadi.

    http://www.turkiyegazetesi.com.tr/…ulek/296522.aspx

    "nezahat onbaşı'nın hikâyesi çanakkale savaşı günlerine kadar uzanıyor... savaş yıllarında annesi hadiye hanım daha 24 yaşındayken veremden ölür. o günlerde istanbul işgal altındadır, küçük kızın babası albay hafız halit bey ise cepheden cepheye koşmaktadır. hafız halit bey bir müddet sonra komutasındaki 70. alay ile anadolu'daki milli mücadele saflarına katılma kararı alır. tabii kızını da yanında götürmek zorunda kalır... ümitlerin tükendiği anda!.. türk askeri, yunan saldırıları karşısında zor anlar yaşamaktadır. yaklaşık 600 kişilik alayı ile en zor imtihanı veren hafız halit, umutların tükendiği noktada atıyla askerlerin önünü kesen küçük kızı nezahat'i bulur. minik, ama vatan sevgisiyle dolu yürek zor durumdaki askerlerin karşısına duvar gibi dikilir ve ağzından şu sözler dökülür: "ben babamın yanına ölmeye gidiyorum, siz nereye isterseniz gidin!" küçük kızın bu sözleri askerleri öyle etkiler ki, düşmana aslanlar gibi saldırırlar ve çoğu cephede şehit düşer. ancak gediz muharebesi kaybedilse de yunan askerinin anadolu'nun içlerine kolay sızması geciktirilir. küçük nezahat de, artık 70. alay'ın nezahat onbaşısı'dır. çerkez ethem, nezahat onbaşısı ile cephede karşılaşır ve çatışmalarda ele geçen bir yunan filintasını ona verir. 70. alay'ın adı o günden sonra 'kızlı alay' diye anılmaya başlar... istiklal harbi sona ermiştir... nezahat onbaşı babasıyla birlikte istanbul'a yerleşir. okuma sevgisi ve asker olma isteği yüreğinden hiç çıkmaz. istiklal harbi'nin kahramanlarından yüzbaşı rıfat ile 1931'de evlenir. evliliğinin yedinci yılında ilk kızı inci, daha sonra oya dünyaya gelir. evinin kadını ve iyi bir anne olur. çocuklarını kurtuluş savaşı'nın hikâyelerini anlatarak büyütür... kızının ağzından ölüm ânı!.. annesinin son günlerinde yeniden milli mücadele günlerini yaşamaya başladığını söyleyen büyük kızı inci üçok (baysel), nezahat onbaşı'nın ölüm ânını şöyle anlatıyor: "çok rahatsızlanmıştı. gülhane askerî tıp akademisi'ne kaldırdık. hastanede, 'bak gördün mü alay geldi. karşıda askerler. bak kızım babam beni almaya geldi. alayın hepsi burada' diyordu... bunlar annemin son sözleri oldu."