şükela:  tümü | bugün
  • sözlüğün köklü bir geleneği olan nickaltı entrylerinin zamanla kaybolduğunu gördük. yeni yazar olana hoşgeldin tarzı şeyler yazılırdı. yazar hakkında görüşler belirtilirdi. artık sadece linç amaçlı nickaltı entryleri giriliyor.
  • benim gibi yeni yazarların birçok gelenekselleşmiş şeyin bırakıldığı zamanlara denk gelmiş olduğunu bir kez daha hatırlamama vesile olmuş olay. nickaltı girmek gibi küçük şeyleri geri getirirsek eski sözlük ortamına bir adım daha yaklaşabileceğimizi düşünüyorum.

    edit: ekleme ve düzeltme
  • bunun yerini mesajlar aldı.

    -oo kardeşim şu entry efsane aynı fikirdeyim ama şöyle bir bakış açısı da var bla bla

    -güldürdün

    -sil lan bu entryi o** çocuğu senin gelmişini geçmişini **** ****

    bunlara benzer mesajlarla yazarlara görüşlerini belirtiyorlar. tabi mesajla olması daha mantıklı. nickaltı en fazla kişisel tatmin için ama mesaj yolu ile yeni bir insan tanımış oluyorsunuz.
  • ilk/eski nesiller ve sonradan gelenler arasindaki farki belirleyen ince cizgi.

    ve fakat;

    cok nadiren de olsa, leziz yazilara imza atan, yazilarinda kendilerini yansitan cok degerli yeni yazarlarin mahlas altina tanim yazmak, yazari samimi olarak tanitmak etik ve dostluk geregidir.

    tabii ki, onlar kendilerini biliyorlar ...

    kalem arkadasligi, daha onceden tanisiyor olmak, akrabalik, yakin arkadaslik vs. durumunda dogal olarak methiyeler diziliyor.

    ve fakat, inaniyorum ki;

    hic tanimadigimiz bir yazarin, yazilari dolayisi ile gerek genel bilgiye dair birikimi, ölçünlü ve yazı diline hakimiyeti, literatur tanitimi ve ilgili katkilarini dile getiren detaylari isaret etmek ve " tebrik " amacli olarak sayfasina yazmak ekşi sözlük'ün dogasina ve durusuna daha cok yakisiyor.

    kanimca; bu platformda, bir mogneragner varligina tanik olmak. purple prose pigmentlerinden muaf satirlari, yani (bkz: dramatis persona/# 90860860) yansimalarini kimi zaman meftuni tiryakiliğin mavi saatleri nde okumak, kimi zaman literaturun, en ince nuktelerine denk dusen en kallavi jargonlariyla dumur olmak ve akabinde kahkahalar savurmak, satir aralarinda beliren, saydam satirlarin anlattiklarinda takilip kalmak, dusunmek ... kutsal bilgi kaynağı ve muritlerinin okuyucuya sundugu bir lutuftur.