şükela:  tümü | bugün
  • eylul'un 1'inde cıkmıs porcupine tree ep'si..4 yeni sarkı var icinde..

    (bkz: nil recurring)
    (bkz: normal)
    (bkz: cheating the polygraph)
    (bkz: what happens now)
  • sarkıdaki lead gitar'ı da robert fripp calmaktadır..alıstık artık iyice..
  • şuradan aynı adlı parça bir miktar dinlenip fikir edinilebilecektir,
    http://www.myspace.com/porcupinetree
    bununla beraber bir eleştiri de yapmak isterim, mükemmel bir sound'u olan "in absentia"dan sonra bu tarz güzel çalışmalar yapan
    porcupine tree'nin ısrarla daha sönük bir sound kullanmasından pek hoşlanmadım. bence fear of a blank planetde de aynı sönük sound'u kullanıyor olmaları kulağı rahatsız etmekte. zaman zaman boğulan enstrümanların yarattığı dalgalanma parçaların büyüsünü bozabiliyor.
    umarım bu e.p.'den sonra gelecek olan albümde daha sağlam bir sound kullanılır.
  • albümdeki "nil recurring" isimli parçanın temelleri 2006'da atılmış, hatta parça grubun mayıs 2006'da boston'da verdikleri bir konserde de çalınmıştır.
  • fear of a blank planet icin sarkilar kaydedilirken ayni seansta ortaya cikan ancak konsepte tam olarak uymadiklari icin disarida birakilan parcalardan olusan ep. ep demek ne kadar dogru bilemiyorum zira 30 dakikalik bir zaman diliminden bahsediyoruz. bu uzunlukta ne full length albumler gorduk degil mi ama?

    neyse efendim kesinlikle ben diyeyim bir leftover, sen de bir b-side havasi yok parçalarda. grubun yazmis oldugu en saglam eserler arasinda sayilabilecek kalitede hepsi. hatta foabp'de eksikligi çok da hafif de olsa hissedilebilen (ancak kesinlikle rahatsiz etmeyen) sinirli kalmis deneysellik sanki bu ep'deki parcalarda tavan yapmis.

    ben foabp'te gavin harrison'in sonunda kendisinden bekledigim patlamayi yaptigini dusunuyordum ama bu ep'yi dinlemeden yorum yapmanin yanlis oldugunu aci bir sekilde gordum. ozellikle cheating the polygraph'in gitar solo bolumundeki marifetleri dudak ucuklatiyor. iddia ediyorum ki harrison, su anki rock davulculari icerisinde zilleri en etkin kullanan davulcu. en iyi davulcu desem diyorum ama biraz haddini asabilen bir ifade olur daha bill bruford, pat mastelotto, neil peart, vs.. filan hayattayken ve hatta saygisizlik olur. ama kesinlikle muhtesem caliyor eleman.

    sanirim su an icin ep'yi elde etme sansiniz kalmadi. illa ki bu ep'ye sahip olacam diyorsaniz 2008 basinda regular bir release yapilacak ama bir an evvel sahip olacam diyorsaniz hele bir de orijinal foabp'iniz yoksa bu civarlarda bir dvd-a cikiyor ve iki eser de beraberce yer alacak. her pt dvd-a'su gibi bu da edinilmeli tabi ki.

    5.1 surround bu boru degil...
  • kesinlikle fear of a blank planet'tan alt kalır bir yanı olmayan ep (süresi dışında). özellikle what happens now? sonundaki elektro keman solosu porcupine tree'nin ne kadar açık ve yenilikçi bir grup olduğunu gözler önüne seriyor...
  • şahsımca pek beğenilmiş albüm kapağı da şöyle :

    http://www.porcupinetree.com/…mart.nilrecurring.jpg
  • muhtemelen şu dialogla gerçekleşebilmiş epdir.

    gavin harrison: kardeşim ben çalmak istiyorum deliler gibi coşmak istiyorum
    steven wilson: olm sakin ol, bu albüm* kaldırmaz senin coşmanı
    gavin harrison: abi çok geriye çekiyosunuz bazen beni ama yaw...
    steven wilson: olm ayarın yok senin, aldık senden gazı, coş dedik. sen ne yaptın? anesthetize'ın ortasını death metale çevirdin. en iyisi sende bu gaz varken sana başka bir proje yapalım...

    dikkat edin gavin harrison'ın her anında coştuğu ritmik, aritmik, kroslu dabılkroslu her türlü keyif alarak, keyif vererek çaldığı projedir.

    maaşallah nazar değmesin...
  • ing. tekrarlayan nil. reklamlarla bulaşan bir tür virüs. kesin tedavisi henüz yok, televizyonu açmamak öneriliyor.
  • en dikkatli kullanılması gerekilen porcupine tree albümleri arasında ikinci sıradadır.

    birincisi için (bkz: metanoia)