şükela:  tümü | bugün
  • kara film deyimini literatüre kazandıran sinemacı.

    (bkz: film noir)
  • (bkz: #49312021)
  • nino frank, fransız bir film eleştirmenidir. ikinci dünya savaşı sonrası, savaş sırasında tedarik edilemeyen filmler avrupa'ya giriş yapmaya başlar. böylece insanlar aradan geçen sürede izleyemedikleri filmlerle ilk kez karşılaşırlar. frank de 1946 yılında, "yeni bir tür polis draması: kriminal macera" şeklinde kabaca çevirebileceğimiz bir yazı yazar. (kriminal diye yazmamın nedeni, suçla ilgili yazınca tuhaf durması, suçlu yazınca anlam kaymasının olması.) bu yazıda, yeni gösterilen yedi abd menşeli filmden bahseder ve dört filmi diğerlerinden ayırır. bu dört film, "double indemnity", "laura", "maltese falcon" ve "murder, my sweet" isimli filmlerdir ve tamamı daha sonra film noir olarak kategorize edilecektir.

    frank da bu filmlerin daha önce izlediği suç/polisiye filmlerden çok farklı olduğunu anlar ve bu filmlerden bahsederken karanlık/kara/siyah olarak çevrilebilecek "noir" ifadesini kullanır. filmlerde iyi/kötü karakter ayrımının idealize edilmemesi, sınırların muğlaklığı, anlatıcının olması, zamanda ileri geri gidilerek filmin parçalı bir yapıya sahip olması gibi bir çok özelliği heyacan verici ve yenilikçi bulur. bu filmlerin bir kısmının ucuz romanların uyarlamaları olması ve alışıldık hikaye yapısına uymamasıyla eski moda, öngörülebilir formüllere dayanan filmlerin sonunun geldiğini ifade eder. özetle çok keskin bir gözlem gücü ve sinema bilgisi olduğu belli olan frank, yeni bir şeyle karşılaştığını fark eder ve bunu ifade ettiği yazısı film noir ile ilgili eleştirel yazıların hemen hemen hepsinin baş köşesinde mutlaka en azından bir kez anılır.