*

şükela:  tümü | bugün
  • abdi ipekci nin kizı; babasının öldürülüşünün 20. yılında:

    "ey katiller, tetikçiler ve onların işverenleri
    20. yılınız kutlu olsun. halen zafer sizindir
    20 yıldır biz aşağıdayız, siz yukarıda
    20 yıldır biz merak ettik, siz merak ettirdiniz, sır dediniz
    20 yıldır biz hep kaybettik, hep kaybettik
    siz hep kazandınız."

    demis ama kimsenin yuzunu kızartamamış kişi.
  • 1 şubatta yayınlanan canlı gaste'nin konuğuydu bugün, açıkça ve hamaset yapmaksızın sadece cevap isteyen bu cevabı da kendisi için istemediğini söyleyen birini izledik-izledim orda. nükhet ipekçi hamaset yapmıyordu ama hasan fehmi güneş canla başla yapıyordu. kendisine yöneltilen açık doğrudan sorulara cevap vermeden, yüzsüzce ve bu ülke halkının benim ve benim gibilerin yüzde birlerle ifade edilmesine neden olan çoğunluğunun bu adamı izlerken, ancak onun hamasetini tanıdık bulup ancak onun "ben yapmadım o yaptı", "ben bir şey diyorsam doğrudur, bu kadar" diyen tavrıyla ilişki kurabileceğini biliyoruz. bu programı izleyen türkiye vatandaşları sadece babasını kaybeden bir kız görmek istedi tıpkı hasan fehmi güneş gibi, ve gördükleri bu şeye içleri cız etti gözleri doldu, geçti gitti. kimse nükhet ipekçi'yi dinlemedi yani anlamadı, o "nasıl bir insanı öldürmek için bu kadar çok insan biraraya gelebildi" "nasıl bu kadar çok isim geçebiliyor" derken kimse anlamadı. cinayetler üstüne kurulmuş bu mabed nerde derken anlamadılar. kendisini anlamayan bu insanlara duygusal çığırtkanlık yapmadan vicdanla, akılla seslenen bu kadını kimse anlamadı. çünkü ancak gariboğlu cinayetini anlayabilir, üzülebilirler çünkü ancak babasını kaybetmiş bir kıza üzülebilirler nükhet ipekçi "babalarımız" diye düzelttiğinde burdaki cevap isteğinin kişisel bir mesele olmadığını bu ülkenin vatandaşlarının kendi gelecekleriyle, varoluşlarıyla ilgili bir mesele olduğunu kimse anlamaz, böyle bir ülke burası.
    böyle zamanlarda, adaletin bu dünya üzerinde sağlanacağına dair tüm ümitlerimi yitirdiğim zamanlarda tanrının nietsche'nin dediği gibi ölmemiş olmasını diliyorum. bana doğruyu söyle sadece lütfen diyen kaybı olan kaybı bu ülkenin kaybı olan birine hala daha günah çıkarmayan kişiler için adaletin tecelli edeceği bir yer olmalı. başka nasıl kendimizi hala bu ülkede bu dünyada yaşamaya ikna edebiliriz ki? nezaket hiçbir işe yaramıyor, mağdurlar nezaketi bırakmalı artık, sanki yıkmak gerek sanki dökmek gerek.
  • kendine son sözü sizden alalım ve bitirelim diyen bir gazeteciye "son sözü bekleyen taraf olmak istiyorum" diyebilmiş biri. sadece çok sabırlı değil, sadece çok olgun çok derinlikli değil sadece bir hüznün çemberinden geçmiş değil, içinde biriktirmeyi gerekince susmayı konuşunca bir ölüden insan diriltmeyi beceren bir hali de var. çünkü bunca büyük bir acıyı bunca büyük bir babayı harmanlayınca ondan böyle bir beklentiniz oluyor. şimdi sıra o'nun bizden beklentisinde. bir acıyla insan iyi ki ölmedim iyi ki yaşadım diyorsa bu dünyanın en zor şeyi olmalı. çünkü acı önce yaşama kasdeder. yaşama direncine. oysa o bu kalabalık acının sonunu görmek istiyor. bu ölmeyi istemekten kat be kat zor olmalı.