şükela:  tümü | bugün
  • su aralar yeşilcam sinemasinda oynayan, bundan on sene kadar önce de oynamiş bir film... salvatore isimli toto nikneymli çocuk sinemaya bayilmaktadir, alfredo'nun makinisti oldugu cinema paradiso'dan ayrilmamaktadir, olaylar gelişir...
  • alfredo'yu selahattin duman oynamiştir bariz bi şekilde...
  • orijinal adı 'il nuovo cinema paradiso' olan filmde ihtiyar projeksiyoncu rolünde ki adamın adı philippe noiretdir ve muhteşem oynamıştır...vizonteleye esin kaynagı olmuş bi film...
  • "en iyi yabancı film oskarı" almış, içeriğindeki doğallık ve nostaljiyle beni ağlatan nadir filmlerden biri olmuş, guiseppe tornatore'ye hayranlık duymamı sağlamış italyan filmi.
  • tek kelime ile tarif etmek gerekirse "lezzetli bir film"
  • toto'yu oynayan inanılmaz sevimli çocuk tornatore'nin bir filminde daha oynamış, sonra kayıplara karışmıştır. geçenlerde hakkında bir yazı vardı cumhuriyet dergi'de.
  • salvatore aşık olduğunda alfredo nun ona anlattığı bir hikaye vardır ve beni derinden etkiler her düşündüğümde: bir asker* bir prensese aşık olmuş, prenses vezir eğer onun kapısının altında 100 gün boyunca hiç kıpırdamadan beklerse onunla evleneceğini söyler. adam beklemeye başlar, yağmur yağar, kuşlar pisler, kar yağar, güneş açar, adam bekler ve 99. gün adam kızın penceresine bakıp çeker gider. salvatore bunun anlamı ne diye sorar alfredo da hiç bir anlamı yok der. hikaye buna benzer bir şeydi. ben yıllar içinde kendi kafamda biraz değiştirmiş olabilirim.
  • on-oniki yıl önce trt de izlediğim film. bütün aile ağlamıştık. geçenlerde izledik tekrar (ailece diil bu sefer) nerede ağlamıştım onu hatırlayamadım. taş olmuş kalbimiz demek ki. fakat alfredo gibi bir amca herkese lazım onu anladım tekrar. yumuşak, pamık gibi...
  • insanda birinin penceresinin önünde 100 gün boyunca bekleme isteği uyandıran bi sahnesi vardı. (99. gün çekip gidebilecek cesaret kimde var sorusu ise ayrı bir tartışma konusudur.) alferedo'nun toto'ya (yok ya aslında büyümüştü o zaman, salvatore olmuştu) bıraktığı miras ise film izlerken benden başkalarının da ağlayabileceğini * görmeme, kendimi yalnız hissetmememe (ne zormuş bunu yazmak da) sebep olmuştur.