şükela:  tümü | bugün
  • bir gün ben
    çocuk olucam. olucam
    kanıma güller takıcam
    eskitip yüreğimi çarşılarda pazarlarda
    tanrıya şeker alıcam
    koparıp ellerimi kitaplardan. kitaplardan
    nedenleri niçinleri sorucam.

    bir gün ben
    güvercin olucam camilere camilere
    konucam korkularımın uykularına
    çekip göğsümde birleşen ellerimi
    gökyüzüne uzanan parmaklarımla
    yolucam tüylerimi. tüylerimi
    camileri kirleticem. tüylerimi
    o beni birşeylerden kurtarmıyan
    yüreğimi tüylerimden kurtarıcam.

    bir gün ben
    ergen olucam. olucam
    ısıtıp kanımı ceninlerimle
    kitapları insanları ve tanrıyı
    en kirli çamaşırlarını vücudumun
    arındırıp kanımı ceninlerimle
    erkek olucam. olucam
    ve erkekliğin ne işe yaradığını
    louis charles royerden sorucam.

    bir gün ben
    büyücem. büyücem
    delikanlı olucam. kızlara
    baktıkça yüreğimin küçüklüğüne
    eski bir çamaşırı anımsayıp
    kirli bir çamaşırı anımsayıp
    hıncımı dudaklarımdan alıcam
    dolayıp öfkemi sakallarıma
    sakallarımı dolayıp öfkeme
    sevişmeyi kendime göre seçicem
    sevmeyi
    yüreğimi kanımı kırmızı gülleri çok sevmeyi
    bana ait olmayan şeyleri
    ve öğrenicem daha çok sevmeyi
    yüreğimden kanımdan kırmızı güllerden
    bana ait olmayan şeyleri.

    ah ben niye vurgunum bunca
    kanım kadar benimsediğim
    yani hiç sevmediğim
    çok sevdiğim yani
    yani ben şaşırıyorum
    şakıyan bir bülbül görünce
    öten bir karga görünce
    şaşırıyorum
    tanrıyı pazarlarda görünce.

    bir gün ben
    büyürsem bir gün ben
    baba olursam bir gün ben
    masal anlatıcam çocuklarıma.

    arkadaş z.özger