şükela:  tümü | bugün
  • bir ulku tamer siiri;

    " o eski bir güvercindi gittikçe hatırlanan,
    o eski bir güvercindi, uçması da iyiydi bana kalırsa
    o eski bir güvercindi, çünkü tenhaydı şehirler,
    benim saçlarıma saklanırdı, benim saçlarım çalılara;
    onu görürdüm göllere girdiğimde, bıldırcın avladığımda akşama,
    gelir ateşime sokulurdu, o eski bir güvercindi,
    başka kimsecikler de yoktu galiba.

    bir başıma sevişen adam mıydım, ben neydim?
    silahlarımı da severdim, güvercini de,
    insanları da severdim, hiç görmemiştim oysa,
    ama ben insandım ya, o eski bir güvercindi,
    o eski bir güvercindi her şeyi anlatmaya.

    nasıl olduysa oldu, sardılar beni birden:
    kadınlar ve erkekler, kemikleri de ortada,
    anlamadım bir türlü, durmadan yürüdüler,
    durmadan toprak kazdılar, şapka giydiler;
    hürlük vardı, verdiler onu, istemek için yeniden,
    belki aldılar geri, beni bağladılar ama;
    o eski bir güvercindi, şaşırdı olanlara.

    o eski bir güvercindi, bıraktı beni onlara,
    götürmedi kanatlarından bir başka yalnız suya,
    geçti çocuk gölgelerinden, dönmedi artık,
    yapacak işleri vardı utanmaktan başka "