şükela:  tümü | bugün
544 entry daha
  • yazar insanlarin karakterinin şekillenmesinde ailenin etkisini oyle güzel anlatmis ki hayranlıkla okuyorsunuz. aile ici ilişkiler, anne-baba tutumlari, model olma gibi cocuk yetistirmenin temelinde yer alan kavramlar konusunda yaklasik iki yuz yil oncesinden oyle can alici tespitler var ki..

    gelecekteki hayatimizdaki anne-baba nin etkisini, aslinda onlardan aldiklarimizla, gorduklerimizle hayatimizi yasadigimizi, cocukluk doneminde yasadiklarimizin hayallerimize, gelecegimize etkisini ve tabii ki oblomov'un, stolts'un ailelerinin tutumlarina bakarak nasil birer insan yetistirdiklerini goruyoruz.

    stolts'un babasinin “burnu kanamayan, burun kanatmayan çocuklardan ne hayir gelir” gibi bir yaklasimi ve onun hakkini aramasi, sorumluklarini yerine getirmesi, calismasi yonundeki hassasiyetiyle, oblomov'un ailesinin olaylara umursamazca yaklasimi, corabini giymek icin ayagini uzatmaktan başka bir zahmete girmeyen bir cocuk yetiştirmesi ve cocuklugunda

    “hiçbir seyi kendi kendine yapmak firsatini bulamazdı. sonralari kendisi de böyle daha rahat olduğunu anladi.” tam da buna örnektir. oblomov'un, oblomov olmasinda, onun bu noktaya gelmesinde ailesinin cok buyuk bir etkisi vardir.

    bir solukta okudugum, beni inanilmaz etkileyen, kendimden cok sey bulduğum, sonunda gozumde yaslarla bitirdigim harika bir eser. yine, yeni, yeniden okunmalidir.

    canim ıvan goncarov rest in peace..
2 entry daha