şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: diger), ayrica omur'un ikiz kardesi..
  • öbür: kökü "o bir"dir

    "biri ak diyor, o biri kara diyor" = "biri ak diyor öbürü kara diyor"

    bu nedenle karadenizlilerin bu kelimesi "obir" (obiri, opiri) diye telaffuz etmesi doğaldır.
    yine bu nedenle öbür kelimesinin "biri"nden sonra gelmesi vaciptir.
  • bir küçük iskender şiiri..

    kayalık, kaygan bir zemin üzerine teslim edilmiş zoraki
    kutuların tozlu dillerinde herbir ağızdan lanetlenen
    mağaraların mihraklarındaki çıplak, abdal adamların
    kinayelerini sevmez insana muhtaç gökcisimciklerinde
    mahşeri azgın bir karı gibi koynuna almış tabiatların
    kılıksız çelişkilerinde apansız beliren ruhsatsız endişe;
    zimmete geçirilen şaibe! der!
    akılda sıkı sıkıya tutulan muhbir buğu
    ve henüz adı konmamış hayvanlar
    şimdi nerelerde birbirlerine geçit verirler de
    ölüm, elinde yanan bir kibrit çöpüyle durur
    ilk ateşi tutuşturduğu cehennemde;

    tek şıklı o çirkef kutsanışın ileri geri gidip
    gelen dansöz göbeğinde sıkışıp kalmış eski mi eski
    artık kimsenin sözünü etmediği paslı ziller çaldı mı
    doğru kainat sınıfına derse koşan mikro talebelerde
    kalmış olmasın kibritlerin zoraki kutularındaki
    çocukluk anılarım hamamböcekleri;
  • ilginç bir kelime.

    kim bulduysa benden kocaman bi aferin.

    kesin adı da babürdür. köfte.
  • yazınca birden garipsediğim kelime. öbür. öbür. bir uygunsuz yönü var ama şimdi çözemedim.
  • sevgilim, keşke sorun aramızda dünyaların olması olsaydı. oysa görüyorum ki aramızda dünyalar değil, daha fenası, okyanuslar var. bu kopuşun tarihi ikimizin de boyunu aşar. fazlasıyla yıprandığımı hissediyorum. artık eve dönmem lazım. hep gözardı edilir, tanrıların varlığı kişi boyutlarında, oda ölçeğinde, gündelik vakitlerde de mümkündür.

    (bkz: üç sularında)