şükela:  tümü | bugün
  • odtü(metu: middle east technical university) orta doğu teknik üniversitesi; 1956 yılında kurulmuş türkiye'nin iyi üniversitelerinden(mühendislik ve teknik alanında) biridir.

    odtü birçok üniversite sınavına hazırlanan aday öğrencinin - teknik ve mühendislik dalında- hayallerini süsleyen okulların başında gelmektedir. diğerleri için istanbul teknik üniversitesi ve boğaziçi üniversitesi. bu girizgahı herhangi bir mesaj vermek için yazmadım, odtü'yü kısaca anlatmak istedim.

    genel olarak bir itülüye sorsanız puanım yetseydi odtü'de okumak isterdim diyecektir. tamamı olmasa da birçoğu için odtü'ye puanı yetmediği için itü'yü tercih etmiştir. itülü kılpayı kaçırmıştır odtü'yü ama bir anadolu şehrindeki üniversite öğrencileri için odtü, hayalden de öte bir şey olabiliyor. hayalini bile kuramıyor. bundan yıllar yıllar evvel mesela eğitim fakültelerinin eğitim fakültesi kabul edildiği dönemlerde bir fen lisesi öğrencisi okulunda birinci de olsa aynı zamanda üniversite sınavında derece değil birinci de olsa boğaziçi üniversitesinin bazı öğretmenlik fakültelerine gidemezdi. hayalini kuramıyor derken bunu kast ediyorum.

    odtü'yü bırakmak eylemi belki aynı düzeyde olmasa da bir tık altı kabul edilebilecek itülü için bazı şartların olgunlaşmasından ötürü normal karşılanabilecektir ama bir anadolu şehrinde okuyan adaya söylerseniz herhalde iç geçirir.

    uzun lafın kısası; şu eylemi gerçekleştirmek, insanlar üzerinde kişiden kişiye değişebilecek bir etki bırakır.

    bir odtülü için: robot muyuz lan biz? gayet normal bir şey.
    odtülünün bir tık altı üniversiteli için: kabul etmesek de normal karşılanabilecek olay.
    diğer üniversiteliler için: odtüyü bırakmak mı? o-d-t-ü b-ı-r-a-k-m-a-k? o-d-t-ü? b-ı-r-a-k-m-a-k. öyle bir eylem mi varmış?
  • kazanıp gitmemek daha bi tuhaf...
  • güven, özveri ve tecrübe ister.
    açıkçası bende yememişti. o diyardan gitmek o deveyi gütmekten daha zor.
  • ben yaptım bunu.
    hem de 6 yılımı verdiğim odtü'yü bitmesine 2 sene kala terk ettim.
    başından beri mühendis olmak istemiyordum. farklı hayallerim vardı. okulu sevemedim, dersleri ise hiç sevmedim.
    noldu peki?
    bölümün en başarısız öğrencilerinden biri oldum. daha 1. sınıftayken ortalamam 0.7 olmuştu.
    çok denemedim her şeye rağmen devam etmeyi ama burama kadar geldi. bir zaman herkese ve her şeye rağmen "yeter" dedim ve kendimi okuldan kurtardım.
    şimdi hayalimin peşinden gidiyorum. hayat benim ve elimdeki bu şansı kimsenin hatrı için harcayamam..