şükela:  tümü | bugün
2 entry daha
  • çoğunlukla öğrenciyken yaşanmış fakirlik anılarıdır.
    ailenizden ayrı okuyorsanız daha bir sakata binebiliyor olay.

    çoğu öğrenci gibi benim de çok fakir öğrencilik hayatım oldu lakin bir gün fakirliğin en dibini gördüm.
    hayatım boyunca unutamam o günü.
    bir hafta sonu.
    evde tekim.
    cebimde 5 kuruşum yok ve fena acıktım.
    açlıktan bayılıp geberecem az kaldı koltukları kemirecem.
    evde yiyecek namına hiç bir şey yok a.q
    şekerli çay içerek bastırmaya çalışıyorum açlığımı. çay dediğim 2 günlük çay.
    ısıtıp ısıtıp içiyorum çünkü çay'da yok, çay tamamen biterse şeker yiyecem. özetle şeker komasına girmeye çok müsaitim.

    baklava çalan bebeler vardı hani hapse atıldılar. onları hapse atan hakim ve savcıları bir hafta sadece suyla besleyin sonra salın halkın arsına. daha beterini yapmazlarsa gelin beni sikin, açlık insana her şeyi yaptırır aga. üstelik çok acıkınca çalmanın dinde bile yeri var. artık onların da başlarına ne geldiyse ayet inmiş a.q. çalın diye.
    yaradan kimseyi açlıkla sınamasın.

    neyse ben para bulmanın peşine düştüm fakat ailenin tek zengini olarak işaretlediğim babam yırt dışında.
    annemden de para istemeye yüzüm yok.

    yaşadığını bildiğim bütün tanıdıklarıma ödemeli arama gönderiyorum. ödemeli aramanın yaygın olduğu dönemlerdi, hâla var mı bilmiyorum.
    spam gibiyim a.q deli gibi arama gönderiyorum, benim gibi kontör fakirleri geri dönemeyince onlar da bana ödemeli atıyor.
    bir yandan da evde para bulma ümidiyle evi savaş halanına çeviriyorum.
    annemin ziyaret amaçlı geldiğinde kaldığı odaya daldım sonunda ki girmem o odaya pek ama açlıktan neredeyse ağlayacam artık a.q.
    annemin çanta duruyo dolabın içinde açtım hemen.
    içinde biraz para var lakin ben hazine bulmuş gibiyim.
    bide not eklemiş: idareli harca bitince beni ara gözlerim doldu a.q.
    o gün yaşadığım açlılıkla mutluluğun tarifi yok ve kilometrelerce uzakta olmasına rağmen anam yetişti imdadıma.
    bu anaların kimyası çok başka değişik.
  • ben 2009'da ev kirasını pokerde kaybetmiştim, maddiyatımı toparlayana kadar ne ulaşım aracı kullanabildim ne de düzgün bir yemek yiyebilmiştim.
  • çok alkol aldığım bir gecenin sabahında bmw'min benzininin bittiğini fark etmeyip yolda kalmıştım..
    cebimdeki son 20 liranın, 10 lirası ile benzin istasyonuna gidip gelmiş, 5 litrelik su şişesinde benzin alıp arabama aktarmıştım..
    o günden sonra hep 50 tl'lik benzin almamaya yemin ettim.
  • elektriği kesmişlerdi. ev arkadaşımla mum yakıp karanlıkta, lan şimdi zengin olsaydık şöyle olurdu böyle olurdu hayalleri kurmuştuk. yine de mutluyduk.
  • ekmek arası mayonez ketçap yiyip açlığı gidermek.
  • lisede yaşamış olduğumuzdur
    cuma namazına izin veriyorlardı ben ve kâfir arkadaşım sigara içmek için bu izinleri kullanıyorduk paramız yoktu köpekler gibi açtık iki adamdan çıkan para toplam 1tl gittik o paraya bir cafe unlu mamülleri tarzı bir yere 1 ekmek istedik kadın bize bakıp poşete koyarken burada yiyeceğiz dedik ısıtayım mı diye acıyarak sordu iyi olur dedik ve kafede bir ekmeği ikiye bölerek aç köpekler gibi yedik
  • ev kerbela gibi, makarna bile yok. muhtemelen ertesi gun ziraatten paralar yatacak. evde derin bir sessizlik hakim. herkes odasindan beli araliklarla cikip buzdolabinin kapagini bir umutla aciyor sonra sinirle kapatiyor. sonra gotune baka baka odasina gidiyor.

    derken bir sure sonra kapi caldi, benim oda yakin oldugu icin ben acardim, kapiyi acinca bizim katta oturan komsu teyzeyi karsimda gordum, elinde bir tepsi ve uzerinde 3 koca tabak dumani ustunde asure getirmis. evde 3 kisi oldugumuzu dusunup getirmis diye dusundum, bende tepsiyi tutup tesekkur edip kendime dogru cektim, o nur yuzlu seytan ise tepsiyi geri cekip bunlardan sadece bir tanesi sizin dedi.

    bir an icin birakamadim tepsiyi. gozume en buyuk olan tabagi kestirip aldim. tekrar tesekkur ettim, yari sevinc yari huzun iceri gececekken, tabagi getirin bekliyorum dedi. bi sn dedim, annemin borek yolladigi carte dor kabina doktum, yikamadan verdim. ulan ne olurdu 3 unu de verseydi de bende ev arkadaslarimdan gizli koca bir tabak asureyi gomup vicdan azabi cekmeseydim.
  • sene 2010 ankara'da öğrenciliğimin 3. yılı, pederle aramız açık uzun zamandır para göndermiyor, öğrenim kredisi ve geçici işlerle geçinmeye çalışıyorum. arkadaşla evi taşıdık daha doğrusu ben taşıdım o şehir dışında yazlık bir işte çalıştığı için gelemedi. deli gibi parasız kaldım yeni evde, ekmek alacak para yok anasını satayım. para isteyecek kimsem de neredeyse yok, sorduklarım da yok diyor. o parasızlığın ilk günü akşam sokağa çıktım çevrede meyve ağaçları vardı ama tek bulabildiğim biraz dut oldu onu yedim. utandığım için kimse görmesin diye akşam çıkmıştım avcı toplayıcılığa. sonrasında ne yaptığımı hiç hatırlamıyorum, açlık ve parasızlık sık sık tekrar etti ama o hafta yaşadığım açlık en az 2-3 gün sürmüştü, demek ki bilinçaltım bile hatırlamak istemiyor detayları. allah kimseyi açlıkla sınamasın.
  • cebimde para bitmiş farkında değilim . dersten çıktım akşam 5 gibi.kıs mevsimi erzurum’dayim lapa lapa kar yağıyor . abimi aradım gelip beni almadı :( . arkadaştan borç para da istemeye çekindim . üniversiteden merkeze 20 dk karda bata çıka yürüdüm.
564 entry daha