1. ebeveynleri tarafindan turlu hallerde analizlere tabi tutulan resimlerdir.
    henuz yeni bir deneyime gonul veren, eli yatkin olan cocuklar bas ve ayaklari butun detaylari ile resmederlerken govdeyi es gecmeyi yeglemektedirler. acep govdenin anne ile esdeger bir uzuv olmasi ve bu uzvu icgudusel bir bencillikle kimse ile paylasmamak ve yerini gostermemek konusunda bir cabalari var midir dusuncesi ise yetiskin bireyin aklini isgal eden sorudur; ziyadesiyle govdenin anlami bir akil balig olmayan cocuk icin meme ile esdeger midir? anne ile cocugunun arasinda yasamsal bir kopru mudur?

    yeri gelmisken; ben de sana hicbir sey diyemiyorum ampul abi; kirdin kalbimi...
  2. gereğinden fazla önem verilen, üstünde fazla durulan resimlerdir kanaatimce.

    ben mesela, savaştıkları şovalyelerin kafalarını kopartıp yiyen alevler içinde şeytanlar çizmekteymişim, oysa ki şimdi ne kadar da şen ne kadar da şahaneyim.
  3. izin verilirse, odalarından koridorlara, oradan da salona taşan şaheserler. aynı yıl içinde yapılırsa, 1.50 m. yüksekliğinde olan freskler.
  4. ölçüydü, orantıydı pek kafaya takılmaması gereken resimlerdir.
    mesela benim çizdiğim bir resimde bir apartman, bir elinde uçurtma diğer elinde balon tutan bir kız çocuğu, bir ağaç, ve bir horoz var ki bahsi geçen her şey aynı boyda çizilmiş. horozun yanındaki bir adet civciv, gökyüzündeki bulutlar ve ağacın üstüne konmuş olan kelebekler ise bunların yarısı kadar.
  5. 3 yaşına kadar karalama, 4-5 yaşlarında ben odaklı calışma( resmin ortasında insan), 5-6 yaşlarında cevresi ile ilgili resimlerdir.
  6. zamanında gazetelerden birinin konuyla ilgili "çocuğunuzun zekasını yaptığı resimlere bakarak ölçün" benzeri isimli bir küçük kitapçık verdiğini hatırlarım. çocuğun yaş grubuna göre çizdiği resimdeki ayrıntı sayısına bağlı olarak puanlamaya dayanan saçma sapan bir test içeriyordu. kulak çizmiş mi bir puan, kaş çizmiş mi iki puan tarzı puanlamanın saçmalığı standart eksikliğinden kaynaklanıyordu. çünkü bir yavrumuz kovboyun mahmuzundan, şerif yıldızına kadar çizip boyun çizmemiş olabilir, değil mi?
  7. öyle resimlerdir ki bunlar,anne ve babası ayrı yasayan ya da babası ölmüş minik kızın annesi ve onun çıktıgı erkek arkadası ile olan resimleridir.mustakbel cici baba cool adamdır,sevecendir,minik çocugu zaman zaman sürpriz hediyelerle heyecanlandırdıgı için pek bir sever minik çocuk cici babayı.ortada mavi ve kırmızıdan pastel kalemle çizilmiş çöp varlıklarler vardır.'seni çok seviyorum amca annemle evlensene' mesajı gizldir minik şırpıntının resimlerinde.anne ile cool amca gözgöze gelir bu resme baktıktan sonra.annenin yüzü kızarır ama imalı imalı bakmaktan alamaz kendisini.ertesi gün ise kuyumcuya gitmek için güzel bir gündür.
  8. bazen insani susturan resimlerdir. cocuklarla bedri baykam hayati ve resimleri uzerine konusulmaktadir. slaytlar incelendikten sonra cocuklardan akillarinda kalan en sevdikleri bedri baykam resmini yapmalari istenir.
    lara (5 yas) bedri baykam'in kendisini yapmaya calismaktadir;
    neden bedri baykam'in yuzunu yapiyorsun, diye sorulur.
    cevap; saclarina asik oldum.

    asik olmak ne demektir, birinin saclarina insan kac yasinda asik olur, nasil asik olur, birinin saclarina asik olunca resmini mi yapar insan gibi milyonlarca garip soru lara'nin parlayan gozlerine bakarken insanin aklindan oylesine gelir gecer.

okul öncesi çocukların yaptıkları resimler hakkında bilgi verin