şükela:  tümü | bugün
  • o sıkışıklıktan yeni aşklar doğuran araç
    (bkz: sürtünmeyle elektriklenme)
    (bkz: bizim zamanımızda)
  • sabahları beni uykumdan eden, şöförünün sürekli felsefe yaptığı**, tam 4 gereksiz insanın angaryaya kalabalık ettiği*, akşamları ise evimin yakınından 5 kez geçmesine rağmen acayip yerlerde oturan insanlar yüzünden beni saatlerce dolaştıran, fakat bunca götlüğü olmasına karşın herşeyi unutup da müzik dinleyebildiğim tek mekan, ilkel toplu taşıma aygıtı. (bkz: abi geç kaldım bana uğrar mısın tekrar)
  • salak kız gruplarının koro halinde şarkı söylemeleri, sabah sabah en popüler şarkıların bangır bangır dinletilmesi ve buna benzer bir sürü iğrenç sesin oluştuğu salakça kavgaların sıkça yer aldığı okul öğrencilerini taşıyan küçük minibüs.
  • ne zaman yollarda gözüm okul servislerine kaysa mini mini insan yavrularının içerisinde olduğunu görür ve onların da bu yaşta aslında çalışma hayatına atıldıklarını düşünürüm. analar çalışmaya doğuruyor derim. hele anasınıfı servisiyse gördüğünüz camların alt kısımlarında mini kafaların yaslı olduğunu görürsünüz. onların da mesaisi bizden aşağı kalır değil, okula gitmek zorundasın, okumak zorundasın daha okuma için küçüksen de oynamak ve el işi yapmak zorundasın.

    bilmiyorum, robinson gibi olmalı adaya madaya kaçmalı.
  • kalabalık otobüs duraklarında tıklım tıklım otobüsleri beklerken önümüzden geçen araçlardı bu okul servisleri. her ne kadar biz kendi aramızda "olum otobüs daha eğlenceli lan ne işim olur servisle" gibi acayip bir argümanla kendimizi avutsakta, okulun en güzel kızlarıyla her sabah yanyana oturan okul arkadaşlarımızı içten içe kıskanır, o servis ortamında olmak, o makara kukaraya biz de katılmak isterdik...

    şimdi buradan hareketle "okul servisleri kişide sınıf bilincini oluşturan bir etmendir" diye entelce bir tanım yapılabilse de sokayım sınıf bilincine, ben de o pileli etekli kızlarla yanyana oturaydım da sınıf bilinci beş sene sonra gelişeydi diyorum. okul yıllarımı geri verin lan!