şükela:  tümü | bugün soru sor
  • (olçum) kendini becerikli ve usta gören kimselere verilen isim. bir nevi ukala.
  • aksaray ilinde yaygın olarak telafuz edilen, ukela olmakla birlikte boş boğazlılığını son haddine kadar kullanan, çok şey bildiğini sanıp bi tikimden haberi olmayan, bi tikimden haber olmak için çaba sarfetmeyen, 1 dakika bile katlanamayan, herkesin işyerlerinden en az birtane bulunan ademoğullarına itina ile olçum denir.

    edit: imla
  • doğu anadolu'daki karşılığı
    (bkz: sivil doktor)
  • sağaltıcı, bir bilen, belli boklardan, ottan, çöpten çok anlayan, büyücü, otacı gibi kendisine başvurulan kimse. elle bel fıtığı düzeltenler de olçum sınıfına girer sanırım. aile içi beceriklilik, azaltılmış nümuneliği için de epçim denilebilir. hah, uğrasa/uhrasa yapanlar da olçumlardır. parpı yapanlar basit iş yapıyor sayıldığından mı ne, daha çok parpıcı diye anılırlar.

    şive sözlükleri hekimlik taslayan diye yazıyor ama halk hekimi demek bana doktorken bile sakıncalı gibi gelmiyor. sanki bazen tıp tepmiyor mu, yeter ki alanını ve sınırını iyi bilsin(ler). gene bunlarda hem becerikli, yetenekli deniyor hem kendini becerikli gösteren deniyor. ikircikli tavırlar, ikircikli tanımlar da üretmiş.

    bu yetiler, sanat ve beceriler genelde el vermek denilen, işin sırrını öğretip, çırağına yetki verme biçiminde geçirilir ve kuşaklar içinde korunur.

    (ilk giri tarihi: 26.11.2013)

    (bkz: dalak kesme)
    (bkz: kulunç iğnesi)
    (bkz: aydaş taşı)
    (bkz: aydaş aşı)
    (bkz: ölü yıkama/@ibisile)
    (bkz: halk hekimliği)