şükela:  tümü | bugün
  • inançlı veya inançsız kişiler olarak herşeyin bir sonu olduğunun öğretisi farkındalığına sahip insanlarız.aynı zamanda sonsuzluk hissine kapılmış hiç bitmeyecek gibi yaşanılan bir hayat var. bu ikisi arasında arafta kalan tuhaf ve insanın içini kemiren bir korkudur.
  • ''ne yapıcam lan sonsuza kadar?'' korkusudur. amaçsızca sonsuza kadar yaşamak, akıl alır şey değil biz ölümlüler için.
  • geçen gün durduk yere babamla konuşurken ortaya şöyle bişey çıkmıştı :

    -baba şimdi biz ölücez di mi ? evet böyle bir gerçek var. öldük hadi*. bu ahiret denen şey varsa nolacak bize ? ne kadar yaşıcaz la biz orda ?* ee sonsuza kadar ne yani nereye kadar o sonsuz ? düşünsene sürekli bi yaşam gibi bişey var. off.. nasıl lan!?!?!? gibisinden iç hesaplaşmalara girmeme sebep oldurtan garip, beyin yakan ve bir o kadar korkunç olan durumdur diyebilirim. durup dururken aklımı oynatıyodum lan iyi mi..
  • lüzumsuz bir korkudur.

    benim inancıma göre ahiret hayatı sonsuza yakın bir zaman içerisinde geçecek. bizler için çok uzun bir süre olarak kabul edilecek.

    sonra her şey başladığı noktaya geri dönecek.

    sadece yaratan...
  • fazla düşündüğümde kafayı yeme noktasına geldiğim ve düşünmemeyi yeğlediğim korkudur. ne zamandır da düşünmüyordum aslında bu başlık sağolsun aklıma soktunuz yine.
  • öldükten sonra yok olacağını bilme rahatlığı ile bu korkuyu giderebilirsiniz.

    (bkz: yerse)
  • ölümle benliğimiz sona ereceği için ölüme kadar ancak paranoya seviyesinde hissedeceğimiz, temelsiz korku. ruh denilen zırva uydurulduğundan beri insan ölümle yüzleşemiyor. bugün "allah" diyenleri de bir hastane odasında yok oluş bekliyor. ölüm yaşayanlar içindir.
  • dinler de haklı olsa hiçlik de olsa sonsuz enerji de olsan bitmiyor ya o. hele o reenkarnasyon yok mu. her ne olsa da bitmiyor arkadaşım. bir kısırdöngü, sıkışmışlık, çaresizlik. ha sonsuz yaşamdansa yokluk daha iyi de nereye kadar. off yine bunaldım açmayın şu konuları salak salak niye düşünüyoruz, dert yok sanki
  • her saniyesini mutlu olacagin isler yaparak gecirecegin bir omru, bu dunyada bile olsa istersin. her anindan zevk duydugun bir omrun kim sona ermesini ister ki? kimse demez 'cok mutluyum ama cok yasadim yetti bu kadar' diye.. o yuzden sonsuzluk korkulacak bir sey degildir. aksine sevdiklerini kaybetmeyecegin bir yasamin olmasi cok da guzel bir seydir.
  • 1987 ocak 15 doğumlu bir insan nasıl 1987 ocak 14'üne dair hiçbirşey bilmiyorsa,hissetmiyorsa bu durum da onun aynısı işte.takmayınız.