şükela:  tümü | bugün
  • yokluklarını, telefon rehberinden ve hiçbir yerden silemediğim insanlarım var benim de, acı...
  • acı...
  • kırk yaşında iki arkadaşım kalp krizi geçirdi. biri yeni hayatı olarak baktı, şans olarak gördü. şimdi izmir’e yerleşti bana sen de gel diyor..diğeri öldü. sınıf arkadaşımdı, dünya iyisiydi. eks eşiyle tartıştığı günün ertesi kriz geçirdi. facebook her sene doğum gününde “kutlasana” diye baskı yapıyor. ben de yazıyorum. bir iki kişi daha var benim gibi. aynı hesaba yazıp birbirimizin yazdığını görmezden geliyoruz.
  • daha 35 bile olmadan gül gibi öğretmen arkadaşımı düğünumden on gün önce kaybettim..

    yurtdisinda tedavi görüyordu iyilesti derken.. gitti..acı..cok acı..guzel yurekli enfes kadın cennette değilsen yalandır bu alem-i cihan!

    birde ilk müzik hocami kaybettim bu yil. üzerimde emeği cokken ne aklimdan ne facebookdn silemem..
    geride o kadar guzel ogrenci ve öyle buyuk sevgi biraktilar ki..cennette mutlu olsunlar umarim..

    (bkz: güzel insanlar)
  • birlikte acemi ve usta askerlik yaptığım, aynı koğuşta yattığımız, birlikte sigara tellendirip hasret dolu türküler söylediğimiz sonradan yola döşenen kahpe bir mayın tuzağıyla şehit olduğunu öğrendiğim arkadaşımı silmedim. silinir mi böyle bir aslan? nasıl silerim? gördükçe içim cız ediyor o günleri hatırlayıp gözlerim doluyor. allah rahmet eylesin ve bizlere onun şefaatini nasip etsin.
  • benim de vardı böyle bir tane uzaklardan bir arkadaşım. her doğum gününde ve ölüm yıl dönümünde bir şeyler yazılıyordu duvarına. sonraki yıllarda bir baktım ki yazan son bir kaç kişi kalmış. ölüm bile yavaş yavaş ölmeye başlamış.
  • sanki facebook'tan silersem bir daha ulaşamayacağımı düşündüğüm böyle bir arkadaşım var. henüz 20 yaşındayken trafik kazasında öldü. aslında çok fazla tanımıyorum bile kendisini. okuldan biriydi. iyi biri olduğunu bilirdim. ve sınıf arkadaşım olduğu için facebook'ta da ekliydi. her sene doğum gününde karşıma çıkıyor ve ben az tanıdığım bu arkadaşa yeniden veda ediyorum her yıl.
  • başlığı görünce bir anda 5 arkadaşım aklıma geldi, sinirlerim bozuldu. napıyorum lan ben ölüleri mi arkadaş ediniyorum. zaten hepi topu 70-80 kişi var listemde 5'i ölü.
  • 2 yıl önce suruç katliamında öldürüldü vatan. hala eski yorumlarını görünce ciğerim yanıyor.
    ölülerden arkadaş olmaz eyvallah ama arkadaşlarda ölmez sanki.
  • insan babasını facebook'ta da olsa silebilir mi?
    silmediğim gibi özel günlerinde onun hesabını da etiketleyip paylaşıyorum.