şükela:  tümü | bugün
  • ıcinde bulundugum durum.
    onceden umutlarim vardi, kopuklu dalgali akdeniz aksamlarini hayal ederdim,
    niye oleyim be, ben oldukten sonra vur patlasin cal oynasin hayat devam edecek derdim.
    kıyamazdim kendime.
    hayat guzel be derdim kendi kendime.
    kopuk de dalga da umurumda degil artik.
    olunce cesedime yuruyecek bocek ordusu da korkutmuyor beni.
    gelin ulan yiyin beni, bari bi boka yarayayim.
    edit: yarrağımın kurma kolu