şükela:  tümü | bugün
  • merakın giderilmesi sanırım. üstüne ne tezler yazıldı ne fikirler yürütüldü. bitse de görsek kısmı oluyor bu sanırım
  • zamanın akıyor, tadı çıkarılmadığında bile tükeniyor olması düşüncesidir.
    adil kullanım kotasını çekilir yapan düşüncenin aynısı yani. kullanmasan da biteceğini bilerek, o anı yaşıyor, elindeki kotadan faydalanıyor olma durumu.
  • işe gitmeyecek olmak.
  • 70 bakire.
  • yasin süresi 68

    kime uzun ömür verirsek, yaratılışta onu tersine çeviririz. yine de akıllarını kullanmayacaklar mı?

    benim için yeterlidir..
  • yaşamın bütün sıkıcılığından keşmekeşinden ve telaşesinden kurtulacak olmanın bilinmesi
  • onemli olanin onun karsilasana dek yasadiklarin olmasi dusuncesi. ben dogmadan once olan sey ile ben oldukten sonra olan sey ayni, ikisi de karanlik.
  • bu fikri unutuyor olmak.
  • daha kötüsünün olmayışıdır.

    “emine’nin ölümüyle son tutunduğum dal da kopmuş gibi büsbütün boşlukta kaldım. kaybettiğim şey benim için o kadar büyüktü ki ilk önceleri bunu bir türlü anlayamadım. ne de hayatımdaki neticesini ölçebildim. sade içimde simsiyah ve çok ağır bir şeyle dolaştım durdum. sonra bu haraplığa daha başka bir duygu, bir çeşit kurtuluş duygusu karıştı. bir baskıdan kurtulmuştum. artık emine bir daha ölemezdi, hattâ hastalanamazdı da. orada zihnimin bir köşesinde olduğu gibi kalacaktı. hayatımda birçok şeyler daha beni korkutabilir, başıma türlü felâket gelebilirdi. fakat en müthişi, onu kaybetmek ihtimali ve bunun korkusu artık yoktu. her an onun hastalığının arasından etrafa bakmayacak, o azapla yaşamayacaktım. korku içimden doğru kabarıp büyümeyecek, dört yanımı kaplamayacaktı.
    vakıâ evim yıkılmıştı, iki çocukla baş başa kalmıştım, çalışmanın lezzetini kaybetmiştim, hepsinden fenası, artık hiçbir şeye inanmıyordum. fakat korkmuyordum da. olabilecek şeylerin en kötüsü olmuştu. artık hürdüm.“
    ahmet hamdi tanpınar
    saatleri ayarlama enstitüsü