şükela:  tümü | bugün soru sor
1560 entry daha
  • ölüm, özellikle yaşlı insanları görünce ve onlar hayatını kaybedince bana daha farklı geliyor.

    bir insan doğuyor, bebeklik, çocukluk, ergenlik, gençlik, orta yaş, yaşlılık ve toprak. nereden nereye geliyor, bir sürü aşamadan geçiyor, halden hale giriyor. sürekli bir değişim ve oluşum içinde. bu süre zarfında kendi hayatında birçok insanı da kaybediyor, ölüyor. sonra o da ölüyor.

    fotoğraf albümlerini dönüp açsanız, gözünüzün önünde ne anılar canlanır, ne acılar ortaya saçılır ama en acı olan da ölenden geriye hiçbir iz kalmaması. sanki hiç yaşamamış gibi, sanki bu dünyadan hiç gelip geçmemiş gibi. fotoğraflar da olmasa ne bir şahit ne ispat.

    dünya sürekli dönüyor, güneş her sabah doğuyor her akşam batıyor, insan unutuyor ve hayata alışıyor. bir yerden sonra acılar da ölüyor. geriye bir avuç toprak kalıyor insanı bekleyen.

    bu şarkı da benden gelsin: candan erçetin - yalan dünyada ölümden başkası yalan.