1. karagöz oyunlarında söylene gelen minik ve pek eğlenceli bir yürük semai. hacivat tarafından seslendirilen bu eser eviç makamındadır efendim.

    on kere demedim mi sana sevme dokuz yar
    sekizde sefa yedide vefa olmaya zinhar
    altı ile beş dört ile hiç başa çıkılmaz
    üçün ikisi terk ede gör taa kala bir yar

    şeklindeki sözleri ilk bakışta belli etmese de aslında didaktik sayılır. zira vakt i zamanında karagöz oyunlarının bir tarafı de tasavvufa yönelik idi. bu şarkıda da hacivatın dilinden eğlenirken öğrenen izleyicilerine 1'i yani allah'ı bulana kadar mahbub-u mecazilerden fayda yok mesajı verilmektedir.

    ayrıca zaten (bkz: tekeşlilik) (bkz: monogami)
  2. tasavvufi bir yönü olduğunu sandığım, malumunuz üzre ondan bire doğru seyreden bir diziye sahip şiir.
    bir başkası imadeddin nesimi'ye aittir:

    derdim ondur çün dokuzun diyemezem ağyare men
    sekizinde kaldı aklım, yedisinde avare men

    çün altısı mende ise beşten çekmenem elimi
    dörtte hüda lütfeylese üçte bulam çare men

    der nesimi çün bu gönül ikilikten hali değil
    anın içün yalvarıram gece gündüz bire men

    edit: neyse ki erken fark ettim; nu güzel açıklamış tasavvuf durumunu zaten ilk entry'de.
    bu da başka bir örnek olsun o zaman.

    edit 2: şöyle bir açıklama var nesimi kelamına.