şükela:  tümü | bugün
  • bir red hot chili peppers albumu..
  • dinlediğim en iyi r.h.c.p. albümüdür. karanlık ve depresif bi albümdür. özellikle aeroplane adlı şarkısı tavsiyedir.
    albümün kapağı ve kitapçığı da harika hazırlanmıştır.
  • jane s addictionın gitaristi dave navarro ile kaydedilmiş tek albümdür. dave'in eşcinsel eğilimleri bu albümün kliplerinde de diğer rhcp üyelerine yansımıştır sanki ama yine de ilk üç rhcp albümü arasına girebilecek kadar kaliteli ve melodik bir albüm olmuştur bence.
  • inanmazsınız ama albümle aynı isimli olan bir de şarkı vardır, sözleri de şöyledir;

    i was riding
    riding on my bike
    me with my friend
    we're so alike

    am i all alone

    she said all we
    have is this
    we just had to stop
    and share a kiss

    am i all alone

    one hot minute
    and i'm in it come and get it (3 times)
    if i chase it
    i might waste it
    come and get it

    am i all alone

    sitting in the fire
    get along and have some fun
    floating to be higher
    maybe i'm your special one
    silent testifier
    breathe the moon
    and eat the sun
    sitting in the fire

    a tiny wink is all
    all we have

    no it's not much more
    but don't get mad

    am i all alone

    close your eyes
    and click your heels
    can you believe
    how good it feels

    am i all alone

    one hot minute
    and i'm in it come and get it (3 times)
    if i chase it i might waste it
    come and get it

    am i all alone

    three lbs. of love
    inside my skull
    a million more lives
    it's never dull
    just a few times spun
    spun around the sun
    a couple more or less
    and then we're done
  • rhcp ın oturtmaya başladığı tarzının navarro sayesinde sabote edilişinin ve bambaşka hallere bürünüşünün öyküsünü anlatan albümdür. fena değidir ama blood suger sex magic le yan yana konulduğunda iki farklı grup etkisi uyandırıyor insanda. hoş, son albümlerde aynı etkiyi yaratıyor.
  • bir gitaristin , bir grubu şekilden şekile sokabileceğinin somut kanıtı.her ne kadar dave navarro kişisinden tiksinsem de red hot chili peppersa katkilari yatsınamaz ve bu album kanımca sınıfta kalmamıs ,red hot chili peppers albumlerı arasında kendıne has özel bir yer edinmiştir.farklı bir tat, güzel bir ara sıcaktir.*
  • red hot chili peppers'ın kendi çizgisine aykırı bir albümdür evet ama o çizgiyi büküp çok farklı bir hale sokmuştur aslında. peppers fanlarına da, kritiklere de yaranamasa da çok kalitelidir. dave navarro henüz sapıttıp medya maymunu olmadığı ve jane's addiction etkisi üzerinde olduğu için enerjiyle depresifliğin ilginç bir bileşimi oluşmuştur. daha çok sarcastic mr. knowitall dave navarro'nun albümü gibi geliyor çünkü diğerleriyle kimyaları tutmamış, warped'ın klibinde anthony kiedisle şapur şupur öpüşse de arkadaş olamamış gibi görünürler. zaten albüm öncesindeki röportajlarında da navarro funkla falan işim yok depresif adamım ben, kötümserim diyip durmuştur. one big mob, walkabout, tearjerker, ve kiedis'in river phoenix için yazdığı transcending gibi kıymeti bilinmeyen parçalar vardır. farklıdır.
  • rhcp fanleri tarafından pek sevilmeyen ve üvey evlat mertebesine konulan; fakat şahsi görüş olarka aeroplane ve my friends şarkılarını çok güzel bulduğum bir rhcp albümü.
  • kesinlikle underrated bir albüm. ölümüne red hot chili peppers hayranlarının beğenmemesini anlayabiliyorum; çünkü parçaların hepsi alıştıkları tarzda yeterince funk havalı değil. aralarda depresif parçalar var. daha duygu yüklü melodik şarkılar var. kelime oyunlu, cin sözlü, gelişine rap parçalar daha az. ne eski-frusciante tarzı canlı riffler, ne yeni-frusciante tarzı tek tel, güdük melodiler, ne de güçlü bas bombardımanları mevcut değil. ama gene de müzikalite açısından muhteşem parçalar var. benim favorilerim aeroplane, my friends, tearjerker, transcending ve walkabout. one big mob, warped, falling into grace ve walkabout plase.

    bu albümün iyi olmasının nedeni dave navarro'nun muhteşem bir gitarist olması bence. çünkü çalışı bana jimi hendrix'i anımsatıyor. aynı onun gibi akla gelmedik girişler, geçişler yapıyor. aynı jimi gibi, gitarla kendini ifade etme gayretinde olan bir arkadaş. bu tarz gitar çalışı zaten klasik red hot chili peppers hayranlarının alışık olduğu bir şey değil. ne yazık ki red hot da hayranlarının tarafında saf tutmuş ve bu albümden olan güzelim parçalarını konserlerde çalmıyorlar. bir my friends ne muhteşem parçadır halbuki.
  • hak ettiği ilgiyi hiçbir zaman görmeyen albümlerden. grubun kendisi bile üvey evlat muamelesi yapıyor bu şahaneye. hadi frusciante'nin "ben çalmam aga" triplerini anlıyorduk da, şimdi niye çalmıyorsunuz güzel kardeşim?