şükela:  tümü | bugün
  • aynı okulu, bir sürü saçma ve bir sürü güzel anıyı; hatta bir süre öncesine kadar istanbul'u paylaştığım insan kişisi.

    aklıma gelen edit: birlikte içmekten en keyif aldığım iki insandan biridir aynı zamanda. ben ağlıyorum diye ağlamışlığı bile vardır. makinelerimizi yarıştırdığımız, fotoğraf çeker kişilik. türlü maceralara gark olduğum, tatar insan.
  • yer alanya. yaklaşık 4 yıl kadar önce. yılbaşı partisinden çıkmışız, kafalar dumanlı. o zamanlar çok yakın da değiliz. arkadaşlığımız normal seviyede. eve doğru ağır ağır yürüyoruz. birden depara kalktı bu onikionikibinonalti kişisi. ama maurice green (o zamanlar usain bolt yoktu.*) misali, 100 metreyi 10 saniyede aştı.

    tabi biz de, ki yanımda 3. bir arkadaş vardı, peşinden. aşık adam, korktuk dumanlı kafayla bir şeylere karışmasın diye. bayağı bir ileride yakaladık. "ben eve gitmek istemiyorum," dedi ağlayarak. "tamam," dedik, "gitmeyelim, iskeleye gidip oturalım."

    gittik oturduk 3 arkadaş. saatlerce ağladı, saatlerce konuştuk. yılın ilk gününü o iskeledeki bankta geçirdik.

    bazı günler, bazı olaylar vardır, insanları normalde olduğundan çok çok daha fazla yakınlaştırır. o günlerden biriydi o yılın ilk günü de.

    o zamandan beri daha iyi tanırım. eğrisiyle, doğrusuyla iyi adamdır. şimdilerde afyon'da okuyor, maden mühendisi. sırf diploması olsun diye okuyor sanki. çünkü fotoğrafçı olacak. yüzyılın fotoğrafını çekecek. hayatı, anıları paylaşılası insan. testere filmlerine de bayılır. fotoğrafçı olamazsa, testere olacak. hayatın kıymetini bilmeyen insanlara "i want to play a game." diyecek.*
  • entry'lerini okumadan güne başlayamadığım über badim.
  • işsizliğimden dolayı kusuruma bakmasın, fakat hesaplamalarıma göre 2006'dan beri istikrarlı olarak en az 4383 kere nargile bitiren abimiz. allah ciğerlerine sağlık versin.