şükela:  tümü | bugün
  • sosyolog anthony giddens'a ait kavramsallaştırma. ufukta bir felaket işareti yokken bile olabileceklerden duyulan korku olarak tanımlanabilir. kişinin belli durumlarda korkacak hiçbir şeyi yokken endişe etmeyi sürdürmesine atıfla yüzergezer kaygı da deniyor.

    dünya inanılmaz bir hızla değişiyor ve dönüşüyor. bu dönüşümle, bauman'ın da belirttiği gibi gerek siyasi ve ideolojik gerekse ekonomik ve sosyolojik açıdan dünya, bir belirsizliğe doğru sürükleniyor. yerleşik düzenler aşınmaya, geleneksel değerler yıkılmaya başlıyor ve aynı zamanda hiç kimsenin ontolojik güvenliğinden emin olamadığı bir durum yaşanıyor.

    modernite, insanlık tarihinin hiçbir döneminde olmadığı kadar hızlı bir değişim yaratarak siyaset arenasında ulus devletleri, ekonomik arenada ise kapitalist sistemi doğurdu. modernitenin peydahladığı ulus devlet ve kapitalizmin hakim olduğu yaşadığımız çağ bizatihi ontolojik güvensizliği üretiyor. tüm dünyada ırkçılık ivme kazanıyor, sadece ruanda'da değil avrupa'nın orta yerinde bosna'da da etnik kıyım yapılabiliyor. dinsel şiddet gemlenemez şekilde ötekine karşı terör olarak kendini gösterebiliyor. gelişmiş devletler gezegeni yüzlerce kere yok edebilecek silahlara sahip olabiliyorlar ve bunları kullanabilecek çılgınlıkta tipler tarafından yönetiliyorlar. güçlü olan devlet zayıf olanda artık gizli kapaklı değil alenen darbe yaptırtabiliyor. çevresel felaketler her an kapıda bekliyor...

    dünyanın güney halkları akın akın, yüzyıllardır iliklerini sömüren batı dünyasına göç ediyor ve insani-ahlaki-vicdani bir sorun olarak değil güvenlik sorunu olarak görülen mülteciler, dünyanın hemen her yerinde varoluşsal bir güvensizlik içerisinde yaşıyorlar. gittiği coğrafyalar tarafından ''yabancı'' olarak düşük ahlaklı, korkutucu ve peşinen suçlu bir varlık olarak etiketlenirken ora halklarının da her türlü kaygıyı yansıtabileceği bir sembol olarak görülüyorlar. yani göçmenler ontolojik kaygılar yaşarken göç ettikleri yerlerin insanının da ontolojik güvensizlik yaşamasının önünü açmış oluyorlar.

    teknoloji takibi zor bir hızla gelişiyor, boğucu miktarda enformasyona tabi tutuluyoruz. aşırı yüklemenin pasifleştirdiği bilincimiz hayatımızda, hiç olmadığı kadar, belirleyici olan devlet tarafından algı operasyonlarıyla yönetiliyor, yönlendiriliyor. hamaset üreten klişeler ve sloganlar aracılığıyla insanlar klonlanmış yaratıklara dönüştürülüyor. ilkokul sıralarından itibaren tabi tutulduğu ideolojik-politik yüklemeler bireyin özgürleştirici bir farkındalık ve sorgulayıcı bilinç oluşturmasını engelliyor.

    ürkütücü bir gözetim sistemi tarafından mahremiyeti ve özgürlüğü elinden alınan modern kent insanı, gün boyu koşturmaca içerisinde sıkıntı, stres halinde yaşıyor. ekonomi alanından politikaya, aile kurumundan eğitime ve çalışma hayatına kadar her alanda belirsizliklerle dolu yaşamın içinde korku, panik, gerilim yaşamın rutini olmuş durumda. gelecek kaygısı, işsiz kalma ve rızık endişesi bilinç akışı içerisinde temel bir yer kaplıyor. aynı kaygıları fazlasıyla taşıyan gençler, entelektüel bir çürüme ve tıkanmanın yaşandığı dünyada yaslanacak bir değer ve anlam dünyasından yoksun olarak kimliksiz-şahsiyetsiz bırakıldılar. dayanışma anlayışının yerine bireyselliği ikame eden modernite, akrabalık bağlarının zayıflamasına, aile olgusunun gelip geçici bir mahiyete dönüşmesine, arkadaşlık- dostluk değerlerinin aşınmasına yol açtı. tüm bunların sonucu ise yabancılaşma, yalnızlaşma, umutsuzluk ve şiddet olarak tezahür eder oldu.

    hasılı kelam; belirsizlik ve süreksizlik sarmalında salınan modern birey, içinde bulunduğu koşulları kendi varoluşu lehine kontrol etme failliğine sahip olamadığını hissettiğinde varoluşsal güvenlik duygusu aşınmaya başlıyor. dolayısıyla günümüz insanını kuşatan ontolojik kaygı veya güvensizlik durumu, salt terör veya göç olgusu bağlamında tüketilemeyecek derecede derinleşmiş bir sorun olarak orta yerde duruyor...
  • laing bölünmüş benlik adlı kitabında bundan bahseder, ontolojik güvensizliği özellikle psikotik kökenli kişiler sürekli yaşarlar, bu özetle olmak-olmamak çatışmasıdır, ontolojik güvensizlik duygusuna çoğunlukla yok olma korkusu da eşlik eder, bu duygu ayrıca intihar riskinin sebeplerinden biridir. psikotik bireyler intiharı seçerek bu inanılmaz zorlayıcı duyguya bir son vermeyi isterler.