şükela:  tümü | bugün
  • butun devletlerin istirak ettikleri faaliyetlerin yasal olmasi zorunlulugu anlamina gelen latince hukuk terimi. aslen romalilarin tabi hukukuna dayanir. uluslararasi hukugun ihlal edilemez temel ilkelerinden biridir.
  • istanbul üniversitesi uluslararası hukuk kulübü ilsanın dergisidir. 2. ve 3. sayılarında emeğim çoktur.
    ilsa üyesi istanbul hukuk öğrencilerinin devletler genel hukuku hakkındaki türkçe ve ingilizce makalelerine yer verir. ilk sayısı 1997-1998 eğitim yılında, ilsa'yı tanıtıcı bir dergi olarak çıkmıştır. 1998-1999 yılından itibaren çıkan sayılar ise makalelerden ve ropörtajlardan oluşur.

    not: adı da opinio iuris'tir aslında. latincede j harfiyle yazılan çok kavram gibi bunda da ingilizceyi dolanırken j -> i kayması olmuştur.
  • geçen sene editörlüğünü üstlendiğim istanbul üniversitesi hukuk fakültesi uluslarası hukuk kulübünün çıkardığı dergidir. maddi sorunlar nedeniyle bir sene çıkartılamayan dergi geçen sene isveç konsolosluğunun bir defaya mahsus olan yardımıyla çıkabilmiştir. bu sene de tekrar çıkartılmaya uğraşılmaktadır.
  • teamül hukukunda, davranışın hukuk kuralı olduğuna dair inanç.
  • uluslararası hukukta; devletlerin, yaptıkları hareketlerin uluslararası hukuka uygun olduğuna ya da uluslararası hukukun gerektirdiğine olan inancı.
  • uluslararası hukukta, bir yapılageliş (teamül ya da örf adet) kuralının doğması için, aynı yönde davranışların sürekli olarak tekrarlanması yeterli olmayıp, bu davranışların hukukun bir gereği olarak zorunlu olduğu konusunda ortak bir inancın varlığı gerekmektedir.

    bunu ifade eden latince özdeyiş "opinio juris sive necessitatis" tir.
  • isim babam olan bu kavram uluslararası teamül hukukunun iki unsurundan birisidir. ilki "state practice" olarak geçen devlet uygulamalarıdır; ikincisi de opinio juris denen ve devletlerin belli bir konuyla ilgili hukuk kuralıyla bağlı olduklarına dair inançtır. şimdi öyle garip bir kavramdır ki, yıllardır uluslararası hukukla haşır neşir olmama rağmen hala kafama oturtamamışımdır. bir kere ispatı inanılmaz zordur. devletin inancını, ne düşündüğünü, bu kuralı zorunlu gördüğünü nereden anlaşılabileceği hususu karışıktır. bir de "yumurta mı tavuktan çıkar, tavuk mu yumurtadan çıkar" mantığıyla hareket etmeyi gerektirir. yani, bir kuralın teamül hukukuna girmesi için devletlerin önce bu kuralın bağlayıcı olduğuna inanması lazım. ama onlar buna inanmazsa o kural bağlayıcı olmuyor zaten, çünkü teamül mertebesine ulaşamıyor. böyle acayip bir kavramdır. sonra uluslararası hukukta hangisi bağlayıcı kural hangisi bağlayıcı olmayan kural işinden içinden çıkamıyor kimse. tabi savaş olur bu durumda.
  • eğer siz de benim gibi hukukla alakası olmayıp kısa tanım arayanlardansanız, prof. dr. hüseyin pazarcı kitabında, tanımını şu şekilde alıntılamış bulunduğu kavramdır: "bir yapılageliş kuralının (custom) doğması için, aynı yönde birörnek davranışların sürekli olarak tekrarlanması yeterli olmayıp, bu davranışların hukukun bir gereği olarak zorunlu olduğu konusunda bir inancın varlığı da gerekmektedir. bu inanç gerekliliği latince şu özdeyişle belirtilmektedir: opinio juris sive necessitatis."