şükela:  tümü | bugün soru sor
  • vefat sonrasinda, eger hastanin $uuru yerindeyken imzaladigi yazili bir onay varsa geride kalanlarin ki$isel secimlere saygi gosterip zorluk cikarmamasi gereken aktivite.
  • neden herkesin yapmadigini bi turlu anlayamadigim dalga. ulan olmu$ gitmi$sin, toprak olacaksin, i$e yarayan parcalarini ver de bi garip hayata donsun, toprak olacagina ilac ol. hayatta bi bok yiyememi$sen oldukten sonra ye...
  • öldükten sonra böceklere yem olacağına bir veya daha çok insanın hayatını kurtarma eylemi..
  • turkiye oraninin irandan bile dusuk oldugu eylem
  • -insaların ölümden sonrada yaşam olduğuna inanmaları, ki anlayamadığım bi sebeple insan oğlunun ölümü kabullenemiyor oluşu ,yaşamak da yaşamak isteyişi, yüzlerce binlerce milyonlar milyarlarca yıl boyu yaşama isteği, hatta ölmeme, hep yaşama isteği asla toprak olma düşünmesine katlanamayışı sonucu dini inançlarla(insanın ölümden sonra da acı çektiği süşüncesi hani ölmedi ya aslında o daha yaşayacak o cennte gidicek hurilerle falan yasıyacak ya orda sonsuza dek) "korkması" ve başka bir insanın hayatını kurtarmaya cesaret edemiyecek kadar korkak olması sonucu bir türlü atamadığı tek bi imza.
  • uzerine yillardir du$undugum kutsal eylem.
    cunku turk saglik sistemine ve onun icindeki doktorlara guvenmiyorum.
    birakin organ bagi$layanlara acil durumda ilgi gostermemeyi, kodaman bir adam icin adami oldururler bile.
    burasi turkiye.
    kalin bir abinin cocugu bobrek bekliyorsa, ba$hekimin birinin kulagi bukulmu$se, "- sen bir karaciger ayarla, helalinden bir 200 kaat hazir." denivermi$se oradaki doktora, adami olduruverirler sedyede. bagi$ladigin organ icin... bekleyen torpilli hastalar icin.
    i$te buna guvenemiyorum.
    guvensem bir an bile du$unmem.
    ama bu $artlarda olmaz.
    gerci boyle bir kumpasta bagi$ladin bagi$lamadin ne farkeder, gene cizerler adami ama olsun, oylesine pasif bir savunma mekanizmasi i$te...
  • tum organlarimi bagisladigim halde, malum uyarilar (hastaya/yaraliya mudahale sansi varken mudahale edilmemesi, organin calinmasi/satilmasi) yuzunden bagis kartini yanimda tasimadigim, ehliyete de yazdirmayacagim sey. sadece dostlarim, ailem biliyor. boyle bir karar alinacaksa, nasilsa onlara ulasilacak bir sekilde ve onlar da ne yapacaklarini biliyor. iyilik edelim derken... elbette oldukten sonra hayat kurtarmak baska insanlara hayat vermek, ihtiyaci olan varken curutmek yerine, bir parcaniz yasiyor/yasatiyor olusu guzel. ama adi ustunde, oldukten sonra... kasapligin luzumu yok!
  • organ bağışı sonucu sağlığına kavuşan herhangi bir hastayı gördüğünüz vakit, anlamını daha iyi çıkarabildiğiniz faydalı eylem.

    bu noktada, her ne kadar bir anı tadında olsa bile şundan bahsetmek isterim. kalp nakli için bir umutla bekleyen iki hastaya şahit oldum. birisi orta yaşlı bir öğretmen beyefendi diğeri ise henüz 20'li yaşlarda bir gençti. öğretmenin ameliyatı yapılmış ve son derece sağlıklı bir halde, resmen hayata geri dönmüştü. tahmin edileceği üzere tanıyan/tanımayan onlarca insanın sevinci ve organ bağışında bulunmuş olan kişinin ardından esirgemedikleri hayır duaları görülmeye değerdi. diğer genç için ise aynı şeyleri söylemek mümkün değil çünkü nakil için gerekli organ bulunamadığı için, yurtdışından getirme planları yapılıyordu. üzücü ama gerçek.

    organ bağışının ülkemizde yeterli sayıda olmadığı kesin. istatistiklerin bunu göstermesini bir kenara bırakırsak, belirli bir zaman hastanede bulunduğunuzda buna kendi gözlerinizle şahit olabiliyorsunuz. elbette, özellikle hastalar ve hasta yakınları için böylesi bir çıkmazın yaşanması üzücü. ama tabi kalkıp zorla kimseye organ bağışlaması gerektiği söylenemez. sonuçta kişinin kendi iradesine kalmış bir durum. ve tabi kurumlara olan güvenilirliğin az oluşu da buna etken diğer bir faktörlerden. amma velakin, ölümü beklerken yeniden yaşama dönenleri görmek, bu bağış olayına bakış açınızı tamamen değiştirebiliyor.
  • ölümsüz olmaya bir adım daha yaklaşmak anlamında bir hareket...
    şöyle düşünün, karaciğer/böbrek gibi hayati bir organ yetersizliği yüzünden ölmek üzeresiniz... ve bir trafik kazası sonucu ölen bir organ bağışcısı sayesinde ellerinizden uçup gitmesi an meselesi olan hayat birdenbire geri dönüyor... neler düşünürdünüz ?
    o müteveffa bağışçının ailesi biraz da sizin aileniz o biraz da sizin bir yakınınız/parçanız olmaz mıydı ?
    ve o ölen kişinin yakınları sizi her gördüğünde biraz da onu görmüş olmaz mıydı ?

    organ bağışını destekleyin, katılın... hiç olmadı bu düşüncenizi ailenize bildirin ki bir gün ölüm geldiğinde giderken herşeyinizi götüremesin...

    ve emin olun ki organlarınız ölene kadar zaten sizin...