şükela:  tümü | bugün
1 entry daha
  • size başımdan gecen inşallah artık geçmiştir diye temennide bulunarak bir olayı anlatmak istiyorum. hamileyim. eğitime gidiyordum eğitim bitti. hamileliğimin son 2 ayı evdeyim. sonra birden ağlama krizleri... balkonda camın önünde kendimi bulmalar yani intihar etme eğilimi.. saçma sapan gerçek olmayan düşünceler... mesela cocugumun escinsel olacağı, kötü yollara düşeceğimi ya da birini öldürüp katil olacağımı cocugumdan ayrı kalmak zorunda kalacağımı.... gibi gibi gerçek olmayan ama inanılmaz inandıgım düşünceler sarmıştı beni. hastaneye gittim. kadın dogum doktoruma cocugumun durumunu sorarak psikiyatriye gittim. orada da bir dünya sacmalamıştım. 3 yıl sonra gidince bile hatırladı doktor öyle saçma düşünceler.. sonra sonra akıl hastanesinde yattım 3 gün kendime zarar vermeyeyim diye 3 günün sonunda doğum yaptım hastanenin resmi evraklarda yazan tanısı organik olmayan psikozdu. hikayenin devamı var aslında sonrası daha beter. yine yazarmıyım bilmiyorum. yasadıklarım çok ağır . benim gibi yaşayan oldu mu acaba düşünüyordum. yazmaya karar verdim