şükela:  tümü | bugün
  • el greco 'nun şaheseri sayılan bir eserdir.sanatçı,1586'da yarattığı bu eserde olağanüstü bir alemle,içinde yaşadığımız alemin erişilmez bir ahengi gerçekleştirmiştir.resmin aşağısında çelik zırhı içinde adeta ikiye katlanmış bir ölü bulunmaktadır.göklerden iki aziz,onu tabuta yerleştiriyor.arkada,siyah giyimli asilzadeler bu mucize sahnesinin heyecanı içinde...
    ön planda tablonun sağında ve solunda bulunan iki figür, hüzünlü ve düşünceli çehrelerden vücut bulan frizin dayandığı iki karyatidi andırmakta.bunların üstünde tabiat üstü ışıklı bir alem açılıyor.
    orada isa ve meryem ölüyü beklemekte.geniş kanatlı melekler,ebedi hayat bölgesiyle ölünün biraz önce yaşadığı,yaşayanların da biraz sonra öleceği bölge arasında gidip gelmektedir.bu tıkız kompozisyondan sadelikle fakat kuvvetle boyanmış birbirini örtmekte olan hacimlerin uhrevi, ağır başlı, tatlı ahenk yükselmektedir.

    greco'yu sanatının zirvesine ulaştıran bu muhteşem eser, ispanya'nın en ücra yerlerinden seyirciler çekebilecek kadar ün salmıştır.sanatçı bu eserinde olduğu gibi bütün dini tablolarında, rüyalarında, vecitlerini yaşatmıştır.öyle ki onun plastik imkanlarını imanından ayırmaya imkan yoktur.resim dilini içindeki mistik dünya yaratmıştır.sanatçının tabii nispetleri ve renkleri değiştirmesi bundandır.greco'nun sanatı karşısında avilalı sainte therese 'in şu sözlerini hatırlamaya imkan var mıdır?
    ''kendimle yaşamadan yaşıyorum ve öyle yüksek bir hayat bekliyorum ki ölmediğim için ölüyorum.''
    onun aşırı derecede uzayan,bu dünyadan kopmak için gerilen, kıvranan insanlarını bu sözlerden daha iyi hiçbir söz anlatamaz.esrar ve iman onun hayatında ayrılmayan iki unsurdur.modern resmin öncüsü olan domenicos theotokopoulos, ispanyolca adıyla el greco, gelecek kuşakların aydınlatacağı birçok mesele bırakmıştır.açtığı çığırda cezanne olmak üzere yüreyenlerin sayısı gün geçtikçe artmakta.
    bu eser toledo'daki san tome kilisesi'inde bulunmaktadır.

    resim
  • maniyerizm dendiğinde akla gelen ilk aşkım el greco, kendisini de bu kompozisyona yerleştirmiştir. hatta yetmemiş oğlunu da resmetmiştir. cenazenin hemen arkasında, izleyiciye bakan yüz el greco'nun yüzüdür. sol aşağıda eliyle kontu gösteren çocuk da oğlu. ayrıca çocuğun mendilinde ''domenicos theotocopoulos bunu 1578'de yaptı'' yazısı vardır. fakat resim 1588'de yapılmıştır. 78 tarihini vermesinin sebebi oğlunun doğduğu yıl olmasıdır. yani kendisinden 3. şahıs olarak söz eden el greco "yaptı" derken resmi değil, oğlu jorge manuel'i kastediyor.
    resimde kırmızı haçlı kıyafet giyenlerin askeri santiago tarikatı'nın üyeleri olduğu biliniyor.

    el greco'nun kendinden sonrakilere bıraktığı miras en çok bu eserinde anlaşılır. ilk fark ettiğimde aşkımda ne kadar haklı olduğumu anlamıştım, kontun zırhından, onu gömen azizlerin yüzleri yansır. hatırlatırım tarih 1588, adam zırhtan yüz yansıtıyor. yine içlendim.