şükela:  tümü | bugün
  • bir 'kardeşiz' söylemidir gidiyor. bir kardeşlik söylemidir ki önü alınamıyor. kardeşiz dedikçe kavgalar büyüyor, ölümler artıyor, savaşlar çıkıyor. yetti artık bu kardeşlik edebiyatı. zaten o yüzden çıkıyor kavga. insanlık yapmak yerine kardeşlik yaptığımız için. insan olmak yerine kardeş olmaya çalıştığımız için. bırakın toplumların kardeş olmasını, gerçek kardeşiyle geçinemeyen bir coğrafyadır ortadoğu. gidin gezin anadolu'yu, ortadoğuyu birbiriyle küs olmayan, kavgalı olmayan kardeş, aile bulamazsınız. kan davalarına, cinayetlere, mahkeme salonlarına kadar uzanan bir izansızlığın temelinde kardeşlik vardır. öyle ahım şahım büyük meselelerden de değil; abuk subuk küçük meseleler anadolu'da ne kardeşleri küstürmüş, aileleri birbirinden koparmış insan hayret eder. en büyük mesele mirastır. daha anne baba ölmeden başlar miras kavgaları. onlar öldükten sonrası ise akılla vicdanla izan edilir değildir. hiç barış ve huzur içinde miras bölüşen göremezsiniz ortadoğuda. herkes kendi ailesinin, akrabalarının durumunu düşünsün; küslükleri, kavgaları... işte kardeşlik hukuku bu denli geçersiz, geçimsiz, rezil durumda olan anadolu'da, ortadoğuda toplumlar arasında 'biz kardeşiz' söyleminin de pek bir geçerliliği olmuyor. karşındakini 'insan' olarak tanımlamak yerine 'kardeş' olarak tanımlamak onun sahip olduğu insani ve kültürel hakları görmemizin önündeki en büyük engeli teşkil ediyor. birbirimize düşmemizin, birbirimizi anlamaya çalışmamamızın, kavga etmemizin, savaş yapmamızın en büyük nedeni bu kardeşlik edebiyatıdır. anne babasının mirasını paylaşamayan kardeşler gibi, osmanlının mirası üzerinde devam ediyor 'kardeşlik' hukuku. insanların barış içerisinde, saygı ve huzurla yaşaması için kardeş olmasına ihtiyaç yok. insan olmak yeterli. "insanız" demek yeterli. dünyanın tüm çağdaş ve huzurlu diyarlarında olduğu gibi.

    ortadoğuda "kardeş değil, insanız!" denilen günler umarım yakın zamanda gelir.
  • kardeş kardeş olalı bu kadar sikilmemiştir herhalde. uzak duralım.