şükela:  tümü | bugün
  • 1947 de kurulmus olan ortaklar koy enstitüsünün her ne kadar eskiyi aratsa da devami niteliginde olan okul; 2001 yds türkiye birincisi cikarmistir ayrica. aydin ilinin ortaklar kazasinin adabelen mevkiine konuslanmis çok büyük bir kampüsü vardir ve en iyi üniversitelere bir çok iyi ögrenci gondermistir ve gondermeye devam etmektedir. (bkz: devamini bekliyoruz)
  • türkiye'nin ilk öğretmen okullarındandır.ilk yıllarında okuldan mezun olanlar direkt öğretmen olarak göreve atanırlarmış.
    şimdilerde de oldukça başarılı bir okul olup her sene (özellikle yabancı dilde) türkiye derecesi çıkarmaktadır.doğal güzelliğini büyük oranda koruyan kampüs büyüklüğündeki yerleşkesinde artık hayvanlar yerine inekleyen öğrenciler yayılmaktadır...
  • resmi web sitesi

    http://www.ortaklar-aol.org/

    olan eski okulum... ne guzeldi o yillar; 1995'ten 1999'a kadar bir omur tukettik biz orada.

    edit: yalan olmus resmi site... bi de bunu deneyin efendiler: http://www.ortaklaraol.meb.k12.tr/
  • yagcilar tahtakale pazarindan 12 tanesi bir milyona aldigimiz pillerle, en buyugu on yedi yillik - en kucugu uc aylik acilarimizi 90lik karma slow kasetle tazeliyorduk. kucuktuk. bitmis pilleri devletin bize bagisladigi sinif dolabinda biriktirip yer yer isirarak yeniden kullaniyorduk. ancak radyo calistirabilirdi aslinda ama o zamanlar bizim oradan hicbir radyo kanali cekmiyordu. biz de yer degistirmis iyonlarin gucunu zar zor ceken polis radyosunu yakalamak icin ugrasirdik, pencereye yakin bir yere oturunca ses biraz cizirtili olsa da 'siradaki sarki benim icin gelsin !'cilik oynamaya yetiyordu. egleniyorduk. bir aksam etudunu daha atlattik hissiyatiyla yatakhaneye sukurle doner, yoklamamizi verirdik. yoklamada odasinda olmayan kizlar mazaretlerini sunmaya asagi inerken, biz yoklamada odasinda olan kizlar heyecanlanirdik; yoklama namus gibiydi o zamanlar bizim oralarda.

    pide yiyelim diye okulun bulundugu dagin merkezine indigimizde toplu protesto yapiyoruz sandilar, bizi disipline gonderdiler. bizi kolumuzdan tutup disipline goturmediler yani biz pideyiyengiller onlarin bilinen otoritesine bizzat kendimiz danisacaktik. toplu onadina sahip tamlamalar suruden ibaretti, ama otoriter cobanlik zor zanaatti. ne vardi ki biz sizi pek zorlamadik, hemen hak yola, tek yola geldik, kinandik, utandik, gozumuz korktu, digerlerine ibret olduk. zaman gecti, buyuduk. lojmanlarin arkasindaki patikayi bulduk, kactik. kacis, 'off abi o ne kacisti!' ki hep geri donduk, kactigimizi anlatmaya, anlatirken bire bes katip eglenmeye - eglendirmeye donduk. biraz daha buyuduk, uzuldukce buyuduk. bir aksam etudunu daha atlattik, yoklamamizi verdik; cok sukur diyetimizi odedik.

    bizim oralarda her universitenin yolu illaki yagcilar'dan gecerdi, biraz daha buyuyunce bunu da anladik. paramiz cok yoktu, goz yumacaktik. okul cok uzakti, yol masrafi fazlaydi. dusunduk tasindik, yagcilar'in cikisindaki kopruden yesil bir yola saptik. susacaktik, gormezden gelecektik, dayanacaktik. o zaman da her sey zordu, hep katlandik. kurallara uyduk, alnimiz ak namimizi yuruttuk, devlet malina zarar vermedik, hayirlisiyla atlattik. bitirirken mars soyledik, suslendik, oynadik, hatira yazdik, gomlek karaladik. guzel bir universite kazandik, 'devlete sirtimizi bir dayasak, gerisi kolay'a inandik. devlet bize para verdi, yatacak yer verdi, bizi acikta birakmadi. mahallede de adimiz cikmadi, hic 'konustugumuz'birisi olmadi. yuz kizartacak bir suc islemedik, ama bir keresinde pide yemistik.

    iyi olduk, iyi tanindik, iyi gorunduk, iyi yasadik, iyi yerlere geldik. 'dunya mali dunyada kalacak, mesele obur taraf..' inancini vatana millete, dunya aleme egilip de degil durtup de anlatanlar yesil duvarlarinda ben iyi ogrencinin iyi reklamini yaptilar. donup de arkamiza bakmadik, bu yuzden gormedik. onumuzde evrenkent, artik her seye hazirdik. yanimizda birimiz, hepimiz ikimiz kaldik. yekdigerimizi aradik, bulamadik; yer ile yeksan ya yoksan, sacmaladik. kendimize de yetemedik, ufaldik, bir cebe girelim yeter ki gidelim istedik, ama amerika beni istemedi. ikimiz kalinca bazen sevdigimiz erkeklerden bahsettik, bahsettigimiz erkekler bizi sevmedi. iyi geldik, iyi yasadik, iyi de gideriz, hayirlisi dedik. tam suramiza umutsuzlugun nisanini yerlestirdik, ama hic belli etmedik, siz de gormediniz.
  • an itibarıyle adına kurulan resmi ve gayrıresmi pek çok web sitesinin*** artık çalışmadığı güzide anadolu öğretmen lisesi. hatta sitelerden birinin* admini sitesinin ardarda hacklenmesinden dolayı isyan etmiş ve siteyi bir daha yayınlamayacağını belirterek küsmüş bulunmaktadır**. zaman içinde sayısı artmaya başlamış pek çok mezun sitesi de kapanmış, üstüne üstlük facebook şeysinin çıkması ve ortaklar anadolu öğretmen lisesi xxxx xxxx grubu* gibi pek çok isimde farklı grupların kurulmaya başlamasıyla birlikte bir daha açılamayacak gibi durmaktadırlar. geriye bir tek http://www26.brinkster.com/ortaklaraol adlı site ve içinde barındırdığı emektar forumla sohbet odası kalmıştır.
  • o sizin kendi hüsn-ü kuruntunuz dedirtendir.
    (bkz: dünyadaki tüm gerçeklerin kendi hissiyatı doğrultusunda olduğunu sanma güdüsü)
  • güzeller güzeli; hatıralar, mutluluklar lisesi. ordayken pek çok şeyine küfrettiren, ayrıldığında ise tüm o küfrettiğin şeyleri bile özletebilen okul. hayata karşı hazırlar, üniversiteye gittiğinizde insanların iğrençliklerine şaşırmazsınız, çünkü siz güçlenmiş, insanları tanımışsınızdır artık. yasakları delmeyi, disiplin cezasını, dostluğu, arkadaşlığı, aşkı, paylaşmayı öğrenir, tüm okulun pijamalı hallerini görürsünüz burda. dedikodu öyle bir hal alır ki, hocalarınızın özel hayatına dair birçok şeyi bilirsiniz. yaratıcılığınız gelişir, iyi yalan üretir, güzel şaka yapar, yokluktan var etmeyi öğrenirsiniz. eğer sevmediğiniz insanlar varsa yorar, her şey o kadar dipdibedir ki bunalırsınız, boğulursunuz. ama sevdikleriniz varsa eğlencenin dibine vurursunuz. iyidir, kötüdür, farklıdır ortaklar... hep hatırlanır, büyütür be insanı, büyütür...
  • geçen seneden itibaret fen lisesine dönüştürülmüştür. köy enstitüsünden fen lisesine. nerden nereye...
  • babamın 80lerde karışıklıklardan dolayı mezun olamadığı ve akabinde fen lisesine gidebilecek puanim varken okuduğum, mezun olup öğretmen oldugum babamın gururlanmaaina vesile olduğum gurur duyulasica okul
  • şu çaylaklıktan kurtulunca ilk yapacağım iş güzide okulumun sözlük mecrasında güzellemesini yapacağım dememin üzerinden geçen 2 senenin ardından iste burdayım.bilenler bilir artık öğretmen liselik halden fen lisesine terfi etmiş olsada bizim gönlümüzde ve hatta burdan mezun olan binlerce kişi gözünde "öğretmen lisesi " imajını kaybetmeyecektir eminim.ve kapısından adım atıldığında karşınıza yarım yüzyılı aşmış bir tarihi eğitim yuvası çıkacak.nedense hangi mezuna sorarsanız sorun size "gelirken de ağlarsın gelirken de " cümlesini kuracaktır.
    (şimdi girizgahını yaptığım bu entry kendini zaman zaman esen anılarımın rüzgarıyla editleyecektir.saygılar)