şükela:  tümü | bugün
  • öncelikle mesleğim ve ailevi nedenlerden dolayı farklı kültürlerden insanlarla tanışma ve bazen de farklı ülkelerde yaşama imkanı buldum. yaşadığım ülkelerin hepsinin tarihte bir dönem dünyaya yön veren ülkelerin uzantısı konumunda olmalarına rağmen araba camlarında, sokak sohbetlerinde, seçim propagandalarında her ne hikmetse hiç tarihe özlem duyulmadığını ve tarihin istismar edilmediğini gördüm. tarihini sevmek, atalarla gurur duymak farklı, geçmişe hep özlem duyarak günümüz dünyasından uzaklaşmak farklı. osmanlı dönemi iyisiyle kötüsüyle gelmiş geçmiştir her ne kadar "kötüsünü" tartışamasak da mazallah "vatan haini" oluverirsiniz. ıtalya'da bir dönem yaşamış ve birçok italyan arkadaşı olmuş birisi olarak ilk etapta tarih sohbetlerinde osmanlı krizim tutar ve sanki dünya bizim etrafımızda dönüyormuş gibi nöbetler yaşardım. sonra dedimki yahu adamların tarihi bizden çok daha zengin ama kesinlikle çok daha rasyonel ve objektifler. araba camlarının arkasında "spqr" yazmıyor yahut " biz var ya dünyanın super gücüydük 3 kıtada at koşturduk keşke roma imparatorluğu gelse" demiyorlar. sözüm geçmişte yaşayan ve kendisini gelecek adına geliştirmeyen eziklere; " dün dünde kaldı cancağızım, bugün yeni şeyler söylemek lazım." tarihte yaşamanı dikte eden insanlara dur de ve cumhuriyete sıkıca sarıl.