şükela:  tümü | bugün soru sor
  • oturma konusunda kendinden pek emin olan ve eli ayağı tutmuyo numarası yapıp öksüren,aksıran yaşlılara karşı uyuyo takliti yapıp ineceğim durağa 2 km uzakta kalmama neden olan kompleks

    (bkz: otobüste yaşlıyı yerinden kaldırmak)
    (bkz: şimdiki gençler oyle mi ya)
  • birinin kucağında filan oturuyosanız vermeyin ayıptır.günahtır.yapmayın.
  • küçüklüğümüzden beri kötü ve ayıp olduğu öğretilegelmiş, yapmamamız gerektiği öğütlenmiş davranış biçimi. doğrudur, yaşlılara, hastalara yer vermek gerekir, muhtemelen yaşlanıp ayakta durmakta zorlanır hale geldiğimizde de daha iyi anlayacağızdır bunu, tamam. ama bazı yaşlılarımız var ki, bırakın yer vermeyi, insan dönüp de yüzlerine bakmayı istemiyor böylelerinin. yaşlı oldukları için kendilerine her türlü görgü kuralından muaf olmayı hak olarak görüyorlar. otobüs sırasında nezaketen de olsa sormayı bile düşünmeyip sizi itip kakalayarak önünüze geçiyorlar, ya da markette sıra beklerken elinizde sadece bir tek ekmek olmasına rağmen ağzına kadar tıka basa doldurdukları alışveriş sepetleriyle sizi hiçe sayıp, geçerken omuz atmayı da ihmal etmeyip önünüze geçiyorlar. zaten otobüste yer vermeyince cirkefleşen yaşlılar da yer istemeye utanıp da herkes gibi sırasını bekleyenlerden değil de bunlardan çıkıyor genelde. hep söyledikleri şey de "biraz saygı gösterin büyüklerinize" oluyor. önce siz öğrenin saygı göstermeyi de sonra bize öğretirsiniz.
    (bkz: sinirliyken entry girmek)
  • çoğu zaman yapmak zorunda kaldığım ve dolayısıyla herşeyi göründüğü gibi algılayan, yargılayan, asan, kesen insanların rahatsız edici tavır ve bakışları altında ezildiğim durumdur. buna rağmen kalkıp da yer veremeyeşimin sebebi ne insafsızlığımdır ne de ibneliğimdir, hatta benzeri hiçbir şey değildir, sadece sağlık problemlerimdir **.
  • eğer yanında "bu koltuklar gazi, yaşlı, engelli ve hamile yolcularımız için ayrılmıştır" tarzı bir yazı olan koltuklarda eli kolu boş gençler oturuyorsa yaptığım eylem. sonra ne olur? o koltuklara oturan, insan demek istemediğim varlıklar` : yüzsüz`` : terbiyesiz`` :desem ayıp etmiş olmam umarım`, rahat rahat dışarıyı seyreder, oturdukları yerden oflayıp puflarken; ben elimde bilmem kaç kitap, gözlerimde o kişilere karşı pis pis bakışlarla ayağa kalkar yaşlı amcalara teyzelere yerimi veririm o ayrı.

    edit: yalnız eklemeden geçemeyeceğim bir şey var, gerçekten de eli ayağı tutmuyormuşçasına hareket ederken numara yaptığı belli olan, yüzüne bakınca itici gelen, oturmak için tepenize dikilip pöfff diye kafanıza/suratınıza üfleyen, siz sırtınızda her santimetrekaresinin dolu olduğu ilk bakışta anlaşılan bir çanta, yorgunluktan kapanan gözleriniz ve bembeyaz yüzünüzle, kolunuzu kaldıramaya gücünüzün olmadığı bir halde ayakta dikilirken "çantanı alayım istersen" demeyi akıllarına bile getirmeyen sözde yaşlılarımız da var ki bunlara bırakın yer vermeyi, yüzlerine bile bakmıyorum, bakanları kınıyorum. tamam, genç olabiliriz daha enerjik olabiliriz, ama bu bizim yorulmadığımız, hasta olmadığımız, asla oturmaya ihtiyaç hissetmememiz anlamına gelmez.
  • bugün bir arkadaşımın yanıma gelirken yaptığı şey.ve bunu şu şekilde anlattı:yer vermedim,gözümün içine baktı ama vermedim.bu insanların bazı şeyleri anlamaları gerek artık.metro yapmakla, marmaray yapmakla olmuyor.oturacak yer yok.sokağa çıktığımızda yakında yürüyememeye başlıcaz.verdiği oyun cezasını görmeli,çekmeli.benim birey olarak o'na bunu göstermemin tek yolu bu." ben de ardından şunu düşündüm; herkes bireysel cezalandırmaya başladı birbirini.ki bence bu bireysel silahlanmayla eşdeğer.düşünceyle vuruyoruz birbirimizi.artık geleceği düşünmüyorum bile.
  • insanlar kendilerini insanlardan korumak için ahlak denen disiplini üretmişler ve bu zamanla birlikte çoğalıp, çeşitlenip "otobüste yaşlıya yer vermek" şeklini bile almıştır . yaşlıya yer vermeyi edimsel koşullanma olarak görebiliriz. eğer yer vermezsen insanlar seni bütün ahlaki kuralları çiğnemişsin gibi yargılayacaklardır, ahlak onların gözünde bir bütündür çünkü.
  • bu gibi durumlara mahal vermemek için, yaşlı birisi veya birileri ayakta kalmışken genç olanların oturmaya devam ettiğini görmeniz durumunda bizzat müdahil olup ensesinden kaldırıp yaşlılara yer verilmesinin sağlanması gereken mesele.