şükela:  tümü | bugün
  • bakin ben bunun agzina sicayim.

    onbin kisi bir metrobuse dolusmus got gote beylikduzune gidiyoruz; istisnasiz herkes beylikduzune gidiyor olmali ki inen yok ama binenler yirmiser otuzar...

    sabahtan beri kosturmaktan kicimdan ter akmis, yorgun ve uykusuzum. bir yandan tavandaki lanet plastige asilmis sallaniyorum, diger yandan onumdeki koltugu kesiyor, ola ki sahibi ayaga kalkacak olursa kimseye kaptirmamak icin canhiras sekilde koruyup kolluyorum. hani cebimdeki bir aylik maasimi boyle kollamisligim yoktur.

    tam bu sirada, evet sayin seyirciler, koltuktaki vatandas kalkiyor. oturmaya daha once hic bu kadar yaklasmamisim, heyecanliyim. derken...

    karsi koltuktaki kaltak kalkip, benim koltuguma konuyor. neden? ters gidemiyormus haspam. yer begenmiyor o kalabalikta. biz alacak oksijen molekulu bulamiyoruz, kezban yer begenmiyor!

    kime sordun lan oraya gecerken? senin kicin daha mi kiymetli de, benimki yere konabilmek icin pit pit atarken, seninki o koltuktan bu koltuga zipliyor? hem benim ters gidebildigim varsayimini nerden cikardin? ayrica mecbur muyum lan ben senin begenmedigin koltuga oturmaya? senin istedigin koltuga oturma ayricaligin nereden geliyor? beyinsiz salak!

    o kezban benim koltuga kurulunca, uzakta kaldigim onun koltuguna da baskasi oturuyor tabi.

    yine ayaktayim 40 kilometre...

    bokumu ye kadin!
  • önceki oturduğu koltuğa osurmuştur.