şükela:  tümü | bugün
  • bir özdemir asaf şiiri:

    yaşam bir odadır, insanın
    yaşadığı yaşamadığı
    penceresinden baktığı
    anlayıp anlayamadığı

    *

    ölüm bir kapısıdır o odanın
    duvarlarında yeşerip solan
    uyuyup uyanan zamanın
    açtığı kapayamadığı

    *

    sonra birdenbire çıkan biri
    sessiz, susan, okuyan, düşünen, yazan
    sonra birdenbire dipdiri
    ola ki bir ozan

    *

    oysa ki yaşam çok, ölüm bir
    oda çok, pencere çok, kapı çok
    duvarlarında sayısız unutkular yeşerir
    denir ki, sanılır ki ölüm yok

    *

    bakılır bir gün, ne bir günü, hayır.. bir an
    bir kapı açılır, çıkar biri, gitti sanılır
    aydınlanır yaşam, görünür gelecek ve kalan
    ozansa çıkan, geldi sanılır

    *

    yokluğunda ağırlığı, yoğun, yorgunluğunda
    ozanların yaşamları süresiz bir aşkadır
    anımsanan o sürekli unutulduğunda
    ozanların ölümleri bir başkadır

    *

    ya dinlemiş ya söylemiştir
    ozan
    toplumun içinde yaşar, doğanın dışında ölür
    adını vermeyen süresiz bir aşkadır
    öyle ki
    belki doğmamış, belki de ölmemiştir.