şükela:  tümü | bugün soru sor
  • [ing. identification]
    kendinden (bkz: self) ba$ka bir nesne (bkz: object) ile bir oluvermeye (bkz: oluvermek) verilen isim.
    bu tuhaf tanimin otesinde, ki$inin kendisini "bir ba$ka $ey/ki$i olarak kabul etmesi" veya "bir ba$ka $ey/ki$i ile bir tutmasi" olarak da aciklanabilir.

    ozde$imden hemen once, kendilige ait sinirlar flula$ir ve kaybolur. nerede bittigimize ve diger nesnenin nerede ba$ladigina dair farkindaligimiz ucar gider... hic farketmeden ozde$im yapariz kar$i taraftaki nesneyle. a$k mesela, ozde$im için tipik bir ornektir. kar$idaki ki$i once idealize edilir, sonra da kendilige adeta "eklenir".

    gunluk ya$antimizin her aninda minik ozde$imler sozkonusudur.
    dinlemeyi sectigimiz muzigi icra eden sanatcilar, giydigimiz giysiler, okumayi sectigimiz kitaplar ve yazarlari, elimizin altindaki her tur aksesuar, birlikte oldugumuz insanlar, ve hatta birlikte olmayi sectigimiz kar$i cinsle kurdugumuz butun ili$ki.

    ozde$im yoluyla ki$i bir anlamda kendi yetersizligini notralize eder. bir oldugu (ozde$im yaptigi) nesnedeki tum ozellikler sorgusuz sualsiz kendisine mal edilir ve kendi kendisine "kendi yeterliligini" kanitlami$ olur.

    saplantili bir $ekilde en cok sevdiginiz muzisyen, yaptigi muzik, en sevdiginiz yazar, yazdigi $eyler, ya$aminiza girip cikan insanlar, sectiginiz meslek...
    ne kadari gercekten yalnizca sizsiniz ? bu "$ey"leri ya$aminizdan cikardiginiza, geriye ne kalacak ?
  • (bkz: özdeşleşme)
  • iyelik ekini görünce atladım mal bulmuş mağribi gibi hemen. meğer şahsıma aitliği olmayan sandığım bir özdeşlik imiş kasıt. sonrasında, aradım/taradım bildiğin iyelik ekini kondurdum ben buna.

    farkettim ki çokça yapıyorum ben bunu. sen de yap, hatta dene, seveceksin.
  • bireyin kendisi için önemli olan bir kişi ya da kurum ile kendini bir hissetmesi
  • fallik dönemde meydana gelen özdesim çocugun kimliğinin oluşmasını sağlar.
  • özdeşim yani identification.

    freud, özdeşimi öznenin başka bir özneye ait olan bir özelliği kendisinin ki olarak benimsediği bir süreç olarak betimlemiştir. bu işlem, öznenin kendisini kurduğu işlem haline gelme noktasında freud'un yapıtında gittikçe artan bir önem almıştır.
  • özdeşim, bir egonun başka bir egoda özümsenmesi(yani bir egonun başka bir egoya benzemesi) ve bunun sonucunda egonun bazı açılardan diğeri gibi davranması, onu taklit etmesi, bir anlamda içine almasıdır.
  • özdeşleşme*, onunla tıpkı olma/hissetme durumu.

    benzemeye*, onun gibi olmaya* çabaladığın insanın yaptığını yapamazsın; sarhoş ol*, ne yapıyorsan, şimdilik osundur.

    (ilk giri tarihi: 11.5.2016)

    (bkz: özdeşim kurma), yansıtmalı özdeşim, saldırganla özdeşim
    (bkz: özdeşleyim)