şükela:  tümü | bugün
  • güzel bir duygudur ama karşı taraf bunu ifade etmediği sürece ve siz hissemediğiniz sürece boşlukta sallanır durur...
  • özlenen insan için aslında çok da bir şey ifade etmeyen duygudur.

    temelde bunun için en az iki kişi gerekir. bir özleyen bir de özlenen. özlemek özleyen insanın yaptığı iş olarak görülebilir, kısaca özleyenin problemidir. özlenen ise özlenmeden önceki gibi yaşar yani özlenen insanın özlendiğini bilip bilmemesi çok da önemli değildir.
    bu söylediklerim sağlam bünyeler için geçerlidir.

    bunu bilip ( bkz: özlendiğini bilen insan ) kendi çapında çeşitli duygular üreten insan ancak ve ancak ego tatmini yapıyordur. bunu söylemek karşıdaki insanın götünü kaldırmaktan/indirmekten ( artık her ne ise ) başka bir işe yaramaz.

    iş bu olay tüm edilgen eylemler için geçerlidir.
    (bkz: sevildiğini bilmek) (bkz: sevilmediğini bilmek)
  • özne durumundan nesneye geçişin de güzel olduğunu fark ettirir.
  • "ozleyenin' samimiyeti hakkindaki bilgiye gore ya "ah?" diye ansizin efkarlandirir ya da "gececen. bi zahmet." diye yari-ofkeli hayiflandirir. boyleyken boyle.
  • sevildiğini anlamaktır ve içinde sımsıcak bir duygu bir mutluluk belirmesidir.
  • özlediğini hissettirmek kadar güzeldir.
  • yaşamak için başlıca sebeptir bazen.
  • benim sahip olamadığım duygu.

    edit: bu entry'mi en beğenilen ilk beş listeme sokan herkese teşekkürler.
  • güzel bir duygudur, sevildiğini bilmenin garantisi ya da bonusu gibidir ama bir de şöyle bir şey var ki eğer sizi özleyenle çookk uzak yerlerdeyseniz, siz de onu özlüyorsanız çekilmez çileniz başlamış demektir. kavuşamıyorsanız sonunda o güzel sıcaklık duygusu gözlerde yaşa dönüşür.