şükela:  tümü | bugün
  • özlediğindir. her şey olabilir özlenilen şu dünyada. kimi zaman baba, kimi zaman anne, kimi zaman sevgili, kimi zaman çocukluk, kimi zaman mutluluktur.
    ama bunların hepsinin ortak yönü insanın içine verdikleri acıdır.
    özlenilen ulaşamadıkca, dokunamadıkça, yaklaşamadıkca gözde büyütülen, iyice mükemmelleştirilendir. yanınızda olmasa da hep içinizde olandır.
    'hasret bir ömür sürer, kavuşmak bir dakika' deniyor ya sarkıda işte öyle oluyor. hani kavuşuverdiğinde bir gün, o özlenilen tekrar özüne dönüveriyor bir dakıkada, gözlerinde mükemmelleşenin kusurları belirleniveriyor aniden.
    böyle olunca bazen özlenilen kavuşulandan daha az acı verebiliyor insana.
  • ey özgürlük!
  • hani bi' yağmur yağar ya hafiften sonbahara başlarken öyle hafif öyle derin.. insanı yormak istemezmişcesine, sanki bi' derdin varmış da gelip derman olurmuşcasına..
    özlenilenmiş, buymuş meğer.

    insan bazen aklınca bi' yerlere gider ya böyle, düşünde kurar -bi' zamanlar yaşadığı, çok özlediği yerdir aslında-
    kendine dönmüşken sen, çıkagelir bi' yağmur nazikçe bir çisentiyle kederine ortak olurcasına. sanki incecik kalbine, mutluluk dokunsun ister biraz, içten bir sıcaklık duyarsın ve derin bi' nefes alırsın sanki.

    düşündüm sonra artık nefes alabiliyor muyuz diye?
    hayatı kim bu kadar içinden çıkılmaz hale getirdi? neden düşmez oldu böyle içten yağmurlar yeryüzüne?