şükela:  tümü | bugün
  • asıl adı "neftali ricardo reyes basoalto", (12 temmuz 1904, parral - 23 eylül 1973, santiago, şili).
    20. yüzyıl şiirinin en önemli adlarından şili'li şair ve diplomat. 1953'te lenin barış ödülü'nü, 1971'de nobel edebiyat ödülü'nü kazanmıştır.

    i do not love you...

    i do not love you as if you were the saltrose, topaz or arrow of
    carnations that propagate fire;
    i love you as certain dark things are loved secretly, between the
    shadow and the soul.
    i love you as the plant that does not bloom and carries
    hidden within itself the light of those flowers;
    and thanks to your love, darkly in my body
    lives the dense fragrance that rises from the earth.
    i love you without knowing how, or
    when, or from where, i love you simply,
    without problems or pride:
    i love you in this way because i don't
    know any other way of loving but this,
    in which there is no i or you,
    so intimate that your hand upon my chest
    is my hand,
    so intimate that when i fall to asleep
    it is your eyes that close.
  • il postino da pek de basharili bir shekilde olmasa da anilan
    sosyalist dushuncenin
    en buyuk shairlerinden biri
  • şili nin nazım ı
  • the light that rises from your feet to your hair,
    the strength enfolding your delicate form,
    are not mother-of-pearl, not chilly silver:
    you are made of bread, a bread the fire adores.
  • (bkz: il postino)
  • barın daki tavanda bir tahtanın üzerinde nazım hikmetin adı kazınmıştır...
  • nokta
    acılardan daha büyük bir yer yoktur
    bir tek evren var, o da kanayan bir evren
    p.neruda
  • yol

    bir gün bile uzak olma gün uzun
    gün uzun anlatamayacağım kadar
    trenler bir yerlerde uyuduğunda
    insanlar garlarda nasıl beklerse, öyle beklerim seni

    bir saat bile gitme gidersen uykusuzluk
    damla damla birikir o saatte
    ve bir evi arayan bütün duman
    yitik yüreğimi öldürmeye gelir belki de

    kırılmasın kumun üstünde görüntün
    göz kapakların bensiz uçmasın
    bir dakika bile gitme sevdiğim

    bir an
    bile uzaklaşsan
    dünyayı dolaşırım yalvarmak için sana
    ya dön ya da bırak öleyim diye

    p. neruda
  • asıl adı 'ricardo eliecer neftali reyes y basualto'. peki niye 'neruda' ?
    şöyle diyor: 'adımı 14 yaşımdayken, daha santiago'ya gitmeden değiştirdim. babam yüzünden. mükemmel bir insandı, gelgelelim, genellikle şairlere, özellikle bana karşı idi. hatta işi kitaplarımı ve not defterlerimi yakmaya kadar götürdü. onun görüşüne göre, mühendis, doktor, mimar olmalıydım, çünkü diyordu, insanların bu gibi kimselere ihtiyacı var. oğullarının toplum içinde sivrilmesini görmek isteyen, orta sınıfın köylülükten gelme bütün insanları gibiydi. yine babamın görüşüne göre, toplumda yükselmeyi başarmanın tek yolu üniversiteydi, serbest mesleklerdi.

    vaktiyle, aynı zamanda bir gazete yazarı olan büyük bir çek şairi vardı: erwin kisch. bu zat, bu soruyu sorarak yıllarca iflahımı kesti. madrid'de, mexico'da, prag'da hep karşıma çıktı. ve prag'ta bana şöyle dedi: 'bana şu hikayenin sonunu söyle. bak şimdi artık ihtiyarladım. nice zamandır seni pek sıktım'. gerçek şu ki, bu hikayede gerçek diye bir şey yok. babamın gerçeği fark etmesinden en çok korktuğum günlerde -çünkü böyle birşey felaket olurdu- bir dergiyi karıştırdım ve orada jan neruda imzalı bir hikaye gördüm. tam o sıralarda bir şiirimle bir yarışmaya katılmak durumundaydım. o zaman neruda soyadını seçtim ve ad olarak da pablo adını aldım. bu adın bir kaç ay sonra geçip gideceğini sanıyordum...'

    şair olduğu kadar yalın da.
  • soyadini cek sair jan neruda dan aldigini dusundugum, hasta oldugunu ogrendikten sonra yakinlarina super bi veda mektubu yazan sair