şükela:  tümü | bugün
  • padişah tarafından yönetilme...

    sibel can'ın "bu devirde kimse sultan değil, hükümdar değil, padişah değil" konulu parçada da anlatıldığı üzere günümüzde yaygın olmayan bir yönetim şekli...
  • padişahlık rejimi krallığa benzeyen bir yapı. ama türkiyeye özgü. yani türkiye derken anadolumuzun tarihi, bugünkü cumhuriyetimiz değil. binli yıllardan tanzimata kadar devam eden padişahlıkta faşizme benziyor ama daha açık. örneğin hitler yahudileri ve çingenleri siz aptalsiniz götsünüz diyerek öldürüyor. ama padişahlar öldürmüyor çünkü umrunda değil. onlar diyor ki tamam sırp olun falan filan beni ilgilendirmez ama kavgasız takılın normal yaşayın. mesela bir sırp geliyor diyor ki osmanlı padişahı bizi yönetsin. çünkü biliyor demokrasi kavramı olmasa da eşitliğin padişahta olduğunu. boyun eğiyor ve istanbulda satıcılık yapmaya başlıyor. bu şekilde benim bildiğim çok insan var. padişahlığın özgürlüğünden etkilenip gelenler yani. uzatmıyım ekonomik olarak ele alırsak fetihlerdeki paralar padişaha gidiyor. bu bir eksi. ama padişah zaten iyi kalpli bir adam olduğu için diyor ki para bize çok lazım değil halkıma dağıtın diyor. o zaman fetihlerdeki ölenlerin paraları ve toprakları insanlara dağıtılıyor. topraktan gelen gelirleri de bölüşme var. bu noktada sosyalizme de yakın. ama yine de tek adamın olması şüpheli bir durum. çünkü örneğin haremde olay olsa hop padişah bakıyor. ülkede arbede çıksa hemen padişah diyor ki durun. yani ne olursa olsun padişahın lafı var. birbirlerini ayak oyunlarıyla çocuk yaşta öldürüp krallık tahtına çıkmak istemeleri de biraz kara gölge düşürüyor. örneğin yükselme döneminde temel hak ve görevler eşitken çöküş döneminde matbaanın gelmesiyle çok bitkin ve yorgun düşen padişahlar halkımı biraz kısın diyebiliyor. kısmalar sonucunda mesela gece yasağa çıkışlar gibi uygulamalar da var. her neyse sonuçta faşizm değil ama ona yakın bir ideoloji. padişahı halkın seçemediği için o ne derse olması şüphe uyandırıyor. yine de zamanında denenmiş ve kitaplara geçmiş olduğu için güncel ve çağdaş bir ideolojidir.
  • ben de dahil olmak uzere osmanlı hayranı bir çevrem var. ben padisahlarin hepsini evliya gibi görmesem de çevrem padisahlarin hepsini evliyaullah kabul eder. çevremde padişah uygulamaları 2. bir sünnet daha doğrusu 2. bir şeriat gibidir. mesela çevremde birisi müziğe karşı mi çıktı. evet karşı çıkanlar var. hadiste, seriatte müzikle ilgili olumlu done var olmasına rağmen azdır. fakat padisahlardan müzikle ilgili örnekler verdiğim zaman, müziğe karşı duruşu azaltıyorum.

    işte bu çevrem misalen gokcek'in oğlunun adaylığı konusunda "ne bu ya padişahlik mi" diyebiliyor . şaşırtıcı bir gerçek ama osmanlı hayranı akp secmeninde cumhuriyetcilik yerleşmiştir.

    mesela berat albayrak başbakan oldu varsayalım. aynı çevrem "bu ne ya padişahlik mi" diyecek ve ak parti'nin oyları %30'u bir daha asamayacaktir.
  • olağanüstü hal ilanı ile ortaya çıkan durum.