*

şükela:  tümü | bugün
  • niccolò paganini'nin yeteneklerini sunmak ve hava atmak için bestelediği muhteşem eserdir. bir solo kemanist olsaydım herhalde bu besteyi çaldıktan sonra nirvanaya ulaşırdım zira en zor çalınan eserlerin başında gelmekte kendisi. çalınışında birçok farklı zor teknikler mevcuttur; parallel oktavlar,hızlı geçişler,inanılmaz hızlı gamlar ve arpejler,sol el pizzicatolar vs..
    kısacası bütün tuşlara basarak bölüm geçme işte buna denir.
    https://www.youtube.com/watch?v=ucl0isklm3m
  • bunu gitarda çalmak da oldukça zordur, gamlar, tappingler, arpejler, hepsi gitarda parmaklarınızın anatomisini bozacak şekilde açılmaktadır. hele ki 11.ci varyasyonda parmaklar şekil değiştirir. şahsen bir aydır bu eseri çalmaya uğraşıyorum, sağlam bir cacophony, ve jason becker hayranı olarak, özellikle cacophony'de jason becker'ın çaldığı birçok sweep'i, arpeji bu şarkıda buldum. kusura bakmayın, nota bilmeden çocuk yaştan beri elektro gitar çalan bir insan olduğum için terminolojiye hakim değilim velhasıl, internette jason becker paganini diye aratınca çıkan videolar da beni hiç şaşırtmadı.

    giriş, varyasyonlar ve finale'yi tekrar tekrar çalıyorum, daha temiz çalmak için. bugüne kadar bu eseri çalmayı öğrenmediğim için ve klasik eğitim almadığım için pişman oldum. ayrıca bir tanıdığın berklee'ye başvururken bu eseri pürüssüz çaldığını yeni öğrendim. gitarda (ben elektroda çalıyorum) oldukça zor bir eserdir. şarkıyı öğrenirken 11.ci varyasyonda takılıp bir hafta gitar çalmaya ara verdim. sonrasında parmaklar açıldı, ya da bana öyle geldi bilmiyorum.