*

şükela:  tümü | bugün
  • jorge mario bergoglio. ben muslumanim ama bu adam papa secildigi an haberlerden izlerken nasil heyecanlandim. o kadar begeniyorum ki insanin hristiyan olasi geliyor insanligini, sevecenligini, hos gorusunu gordukce. bizim agir muslumanlar herkesi hersekilde elestirirken, kadinlari taslarken, hirsizin elini keserken bu adam "chi sono io per giudicare un gay?" (ben kimim ki bir gayi yargilayayim?) diyebilmistir. buyuk karmasa icindeyim dinimiz mi yanlis, din kardeslerimiz mi yanlis bilemedim. hristiyanlardan gordugum hosgoruyu, yardimi, esitligi, arkadasligi muslumanlardan gormedim. birbirimizi kotulemek bizde, dedikodu bizde, onun bunun hayatina karismak bizde. en basitinden ornek vereyim. alkol, sigara kullanmayan, namazini falan kilan bir yakinimla trustik bir gezide klise geziyoruz ve su an tam ismini bilemedigim eski bir papa nin naasi gosteriye sunulmus (kemikleri falan) ve bu yakinimin sarfettigi cumle : "arkadas senin isin zor obur dunyada, cayir cayir yanacaksin". bu mudur yani? namaz kilan herkes kendini cennetlik mi saniyor? ondan midir bu kadar kendine guven ve baskalarina zulum?