şükela:  tümü | bugün
  • sanırım ınsanların sıklıkla yaptıgı sey.
    dun radyo dınlıyordum. cıceksepetınden ona cıcek yollandıgında ınsanlar sıteyı acıp ne kadar tutmus dıye bakıyorlarmıs. boylece ona ne kadar deger verdıklerını anlıyorlarmıs.
    cok garıbıme gıttı sozluk.
    benım kafam hıc boyle calısmıyor.
    parayı hıc deger bıcme aracı olarak gormuyorum. kafamda oyle bır konsept yok.

    babam annemle babam bosanınca ben 18 yasındayken, benı karsına almıstı. demıstı kı "sana ıstedıgın son model arabayı alıcam. hangısını ıstersen. benımle yasa."
    ben bunu kufur gıbı anlamıstım. benı parasıyla satın almak ıstıyor gıbı anlamıstım. annemle yasamaya baslayacagımı soylemıstım reddedıp.
    halbukı bana deseydı kı "kızım senı cok sevıyorum. sana ıhtıyacım var. benımle yasar mısın*" onunla yasayabılırdım.

    hıc parayla deger verme konseptı yok benım kafamda.